تغذیه تكمیلی

شیرمادر تا پایان شش ماهگی به تنهایی و بدون اضافه كردن هیچ نوع غذای كمكی برای رشد طبیعی شیرخوار كافی است.

بعد از شش ماهگی نیازهای غذایی شیرخوار فقط با شیرمادر تأمین نمی‌شود و كودك باید از غذاهای نیمه جامد استفاده نماید. در صورتیكه كودك با توجه به كارت رشد، كمبود وزن داشته باشد، غذای كمكی را از 4 ماهگی می‌توان شروع نمود. متداولترین غذاهای كمكی عبارتند از: فرنی، شیربرنج، حریره بادام، پوره‌جات و كته نرم.

 

مادران عزیز برای شروع تغذیه تكمیلی بایستی به نكات زیر توجه داشته باشند:

1-      غذاها در شروع باید نسبتاً رقیق و غلظت آن كمی بیشتر از شیرمادر باشد و بتدریج به غلظت آن افزوده گردد.

2-      مواد غذایی چه از نظر نوع و چه از نظر مقدار به تدریج به غذای كودك اضافه گردد.

3-   برای شروع غذای كمكی شیرخوار پس از استفاده از یك نوع ماده غذایی ساده می‌توان این رژیم را به تدریج به مخلوطی از چند نوع غذا افزایش داد.

4-   هرگز نباید غذا را به زور به كودك خوراند و اگر از خوردن غذا خودداری نمود، نباید به سرعت آن را حذف كرد، بلكه با تحمل و حوصله، شیرخوار كم كم غذای جدید را می‌پذیرد.

5-   در كودكان كم وزن می‌توان از یك تا دو قاشق مرباخوری روغن یا كره، برای مقوی كردن و از گوشت، حبوبات، شیر و مقدار كمی سبزیجات (هویج، جعفری و ...) برای مغذی كردن غذای كودك استفاده كرد.

6-   در دوران نقاهت بیماریها (بعد از اسهال یاعفونتهای تنفسی، سرماخوردگی و ...) برای اضافه شدن وزن كودك و جبران وزن از دست رفته، دو وعده غذای اضافی و پرانرژی به كودك خود بدهید.

7-   لازم است از اضافه كردن نمك به غذای كودكان پرهیز كرده و طعم غذاها را با افزودن شكر، عسل و ترشی تغییر ندهید، تاكودك به طعم غذای اصلی عادت كند.

8-      قبل از یك سالگی از دادن اسفناج، عسل و سفیده تخم مرغ پرهیز شود.

9-      توصیه می‌شود كه آب مركبات، آخرین آب میوه مورد استفاده باشد.

10-   همزمان با شروع غذای كمكی (6 ماهگی) باید قطره آهن به كلیه كودكانی كه از شیرمادر و یا شیرخشك تغذیه می‌نمایند تا پایان دوسالگی داده شود. برای جلوگیری از تغییر رنگ دندانها توصیه می‌شود كه قطره در عقب دهان چكانده شده و بعد از آن كمی آب به شیرخوار داده شود.

11-   والدین عزیز باید كودك خود را مرتباً وزن نمایند، كه چنانچه سیرمنحنی رشد او به طرف بالا باشد نشان دهنده سلامتی كودك است.

 

شیرخوار تا پایان شش ماهگی فقط باید از شیرمادر تغذیه شود.

 


برنامه غذایی شیرخواران از پایان شش ماهگی تا یك سالگی

غذا

7ماهگی

8 ماهگی

9 تا 12 ماهگی

شیرمادر

غذای

 اصلی

شیر مادر

تعداد و مدت دفعات برحسب میل شیرخوار

 شیر مادر

تعداد و مدت دفعات بر حسب میل شیرخوار

شیر مادر

هرقدر كه میل دارد

غذاهای كمكی

غذاهای نیمه جامد

هفته اول:

1 تا 10 قاشق مرباخوری فرنی

هفته دوم: 1 تا 10 قاشق مرباخوری شیربرنج یا حریره بادام

فرنی یا حریره بادام حدود 15 – 10 قاشق مرباخوری در روز

فرنی یا حریره بادام حدود 15 – 10 قاشق مرباخوری در روز

سبزیهای پخته و نرم شده

هفته سوم:

1 تا 10 قاشق مرباخوری پوره سبزیجات (سیب‌زمینی، هویج، نخودفرنگی، لوبیا سبز)

 

غذاهای پروتئینی

هفته چهارم:

سوپ یك قاشق غذاخوری از گوشت پخته ونرم شده كم چربی همراه با سبزیهای پخته ونرم شده مناسب

هفته پنجم:

نصف قاشق چایخوری زرده تخم مرغ سفت شده مخلوط با كمی آب یا شیر مادر یا فرنی

دادن ماست نیز از این ماه شروع می‌شود. ماست را می‌توان بعد از غذا یا داخل سوپ و یا آش ریخت

هفته ششم:

جوانه غلات داخل سوپ یاهمراه پوره

جوانه حبوبات (ماش) داخل سوپ یا همراه پوره

یك زرده كامل تخم مرغ یك روز در میان

سوپ: مخلوطی از 60-30 گرم انواع گوشت (قرمز، مرغ، ماهی) بصورت كاملاً پخته همراه سبزیجات، غلات، حبوبات (جوانه یا دانه)

ماست

كته نرم پخته شده با آب گوشت یا آب مرغ

آب میوه

 

هفته هفتم:

1 تا 10 قاشق مرباخوری از آب یك نوع میوه

حدود 15 – 10 قاشق مرباخوری در روز

مواد نشاسته‌ای

 

یك تكه نان از انواع نان‌ها

بیسكویت – ماكارونی

میوه‌ها و سبزی‌ها

 

تكه‌های كوچك انواع میوه مثل سیب، گلابی، طالبی، موز و سبزیها مثل هویج و سیب‌زمینی پخته

 

 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:13 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

آنچه درباره وازكتومی (بستن لوله در مردان) بدانیم
یك روش دائمی جلوگیری از بارداری است و برای زوجینی كه دیگر تمایلی به داشتن فرزند ندارند مناسب است. بستن لوله در مردان بطور سرپایی و با بیحسی موضعی انجام می‌شود و نیازی به بستری شدن ندارد و به عنوان آخرین اقدام مورد نظر قرار می‌گیرد.
 
مزایا
  • روشی است ساده و بی‌خطر.
  • روشی است دائمی و مطئمن.
  • روشی است ارزان و در دسترس.
  • بستن لوله در مردان تأثیری در میزان میل جنسی و توانایی جنسی و روابط زناشویی ندارد.
  • پس از وازكتومی، مرد می‌تواند فعالیت بدنی داشته و نیز به كار و فعالیت عادی خود باز گردد.
  • بستن لوله در مردان بطور سرپایی در مدت 5 تا 20 دقیقه و با بیحسی موضعی انجام می‌شود و نیازی به بستری شدن ندارد.
  • انجام روش بدون تیغه، بدون خونریزی و بخیه و به سهولت انجام می‌شود.
  • عوارض این روش بسیار كم می‌باشد.
  • در صورت بروز عوارض احتمالی، یك تا دو هفته با درمان مختصر بهبود خواهد یافت.
 
تذكر 1:
در صورت انتخاب وازكتومی، سعی نمایید حتماً از طریق مراكز بهداشتی درمانی و خانه‌های بهداشت به پزشك معرفی شده و شخصاً به افرادی كه احتمالاً اطلاع كافی از انجام این روش ندارند مراجعه ننمایید.
 
تذكر 2:
همسر فرد متقاضی در جریان امر قرار گیرد.
 
موارد منع استفاده
  • كم خونی شدید، اختلالات خونی یا تحت درمان بودن با داروهای ضد انعقاد
  • مشكلات روانی
 
وازكتومی برای چه كسانی مناسبتر است؟
  • برای زوجینی كه دیگر به هیچ وجه تمایلی به داشتن فرزند ندارند.
  • برای زوجینی كه به دلایل پزشكی اصلاً نباید بچه دار شوند.
 
توجه:
  • بعد از وازكتومی باید به مدت یك روز استراحت نمود.
  • فعالیت طبیعی و كارهای سبك روزمره را می‌توان بعد از 2-1 روز شروع كرد، اما حداقل تا دو روز نباید كار سنگین انجام داد.
  • بعد از 3 روز می‌توان استحمام نمود.
  • تا 20 بار انزال یا گذشت 12 هفته از زمان وازكتومی و تا منفی شدن دوبار آزمایش اسپرم به فاصله 6-4 هفته، لازم است از سایر روشهای پیشگیری استفاده شود.
  • در صورت بروز علایمی چون تب، خونریزی، عفونت در محل عمل، درد یا تورم كیسه بیضه، یا قاعده نشدن همسر بایستی به مراكز بهداشتی درمانی مراجعه نمود.
 
تمام وسایل و خدمات تنظیم خانواده رایگان است، برای دریافت آنها به نزدیكترین مركز بهداشتی درمانی محل خود مراجعه كنید.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:12 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


بیش فعالی مثانه یا OverActive Bladder
تعریف بیماری بیش فعالی مثانه كدام است؟
بیش فعالی مثانه عبارت است از میل شدید ناگهانی (ارجنسی) برای خالی كردن مثانه است كه ممكن است با بی‌اختیاری ادرار همراه باشد. به طور معمول تكرر ادرار و ادرار شبانه نیز از علائم دیگر این بیماری هستنــد. مجمـــوعه ایـــن علائم بـه علائم ادراری تحتانی تحریكی یا Storage LUTS معروف هستند. اثر عمده این بیماری كاهش كیفیت زندگی بیماران و مغایرت آن با زندگی اجتماعی معمولی می‌باشد.
 
میزان ابتلا به بیماری چقدر است؟
این بیماری در عالم از علل عمده صرف هزینه درمانی برای بیمار و سیستم بهداشتی درمانی است. در اروپا حدود 49 میلیون و در آمریكا نزدیك به 33 میلیون نفر به علائم بیش فعالی مثانه مبتلا هستند. این نسبت بالاتر از شیوع بیماری فشارخون، آسم و دیابت می‌باشد! شیوع بیش فعالی مثانه با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد و البته این بیماری یك فرآیند طبیعی در نتیجه بالا رفتن سن نمی‌باشد. به نظر می‌رسد در ایران تعداد این بیماران زیاد است اما تاكنون مطالعه‌ای در این مورد انجام نشده است.
 
وضعیت درمانی مبتلایان چگونه است؟
به دلیل ناشناخته ماندن این بیماری و نسبت دادن علائم بیماری به سایر بیماریها، تنها عده معدودی از درمان مناسب بهره می‌برند.
 
در تعدادی از این بیماران میزان علائم در حد غیرقابل تحمل بوده و باعث صرف هزینه قابل توجه از جانب بیمار و دستگاه‌های بهداشتی برای درمان می‌شود. به علاوه به دلیل وحشت اكثر مردم از بیماریهای كلیه و نسبت دادن علائم ادراری ناشی از بیش فعالی مثانه به احتمال خرابی كلیه، كیفیت زندگی مبتلایان به مقدار بیشتر از معمول صدمه خواهد دید.
 
تشخیص بیماری چگونه داده می‌شود؟
 شرح حال، معاینه و استفاده از پرسشنامه‌های تدوین شده مناسب اولین قدم در تشخیص بیماری است.
 
رد عفونت‌های ادراری و سایر بیماریهای دارای علامت مشابه با آزمایش‌های مناسب یا بررسی‌های تصویربرداری مختلف در ابتدا لازم است. برای تشخیص خود بیماری از تست اورودینامیكی استفاده می‌گردد.
 
درمان چگونه است؟  
درمان شامل یك یا چند مورد از موارد زیر است:
1-   تغییر در شیوه رفتار شامل اجتناب از مصرف نوشابه و چای و سایر مایعات در مواقع خاص تجویز داروهای آرام‌كننده عضله و مخاط مثانه
2-      تجویز دارو به داخل مثانه
3-      درمان با امواج الكتریكی متعادل كننده و ندرتا استفاده از اعمال جراحی
 
نتایج درمان چگونه است؟
شناسایی و درمان بیش فعالی مثانه در اوائل بیماری در مراقبت بیماران نقش بهتر و در كاهش هزینه‌ها نیز موثرتر خواهد بود. اما در عمل تاخیر زیاد در شناسایی و نیز در تداوم پی‌گیری درمانی وجود دارد. شناساندن بیماری به افراد جامعه از پدیده شرم از اعتراف به بیماری و تسلیم شدن در مقابل این طرز فكر كه بی‌اختیاری بخشی از بالا رفتن سن است خواهد كاست و به بالا بردن اعتماد به نفس و كیفیت زندگی مبتلایان كمك خواهد كرد.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:11 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

تب دنگ و تب خونریزی دهنده دنگ
بیماری دنگ (Dengue) چیست؟
دنگ بیماری حاد ویروسی شبیه آنفلوانزای شدید می‌باشد كه پس از گزش پشه‌های آندس آلوده به یكی از چهارنوع ویروس دنگ، به انسان منتقل می‌شود.
 
اهمیت بیماری دنگ (Dengue)
-     در حال حاضر در بسیاری از مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آمریكا، شرق مدیترانه و جنوب غربی آسیا و غرب اقیانوس آرام، آفریقا و بخصوص كشورهای همسایه ایران شامل پاكستان وعربستان سعودی (شهر جده) بیماری بومی است.
-          حداقل 5/2 میلیار نفر (دو پنجم جمعیت جهان) در مناطقی زندگی می‌كنند كه امكان ابتلاء آنها به این بیماری وجود دارد.
-          سالانه بیش از 100 میلیون نفر در دنیا به ویروس دنگ آلوده می‌شوند.
-     سالانه حدود 000/500 نفر به تب خونریزی دهنده دنگ DHF و سندرم شوك دنگ DSS مبتلا می‌شوند. موارد بسیار شدید منجر به بستری در بیمارستان شده كه 90% آنها كمتر از 15 سال سن دارند.
-          میزان كشندگی سندرم شوك دنگ 50-40 درصد می‌باشد.
-          تب دنگ به سرعت منتشر می‌شود و در طی همه‌گیری، بسیاری از افراد را مبتلا كرده و موجب آسیب‌های جدی در آنها می‌شود.
-          تاكنون درمان اختصاصی برای آن شناخته نشده است و مهم‌ترین اقدام درمانی، جایگزینی مناسب مایعات می‌باشد.
-     همه‌گیری بیماری دنگ در مناطقی كه پشه‌های Aedes بخصوص Aedes aegypti, A.albopictus وجود دارند اتفاق می‌افتد كه این پشه‌ها در بسیاری از نقاط دنیا از جمله ایران یافت می‌شوند.
-     مسافرانی كه در مناطق شایع تب دنگ (مانند عربستان سعودی) به بیماری مبتلا شده‌اند ممكن است ویروس رابه سایر نقاط منتقل كنند.
-          تب دنگ یكی از مهم‌ترین بیماری‌های ویروسی است كه توسط پشه‌ها منتقل می‌شود.
 
راه انتقال بیماری دنگ:  
پشه‌ها پس از گزش افراد مبتلا، آلوده شده و در گزش‌های بعدی موجب ابتلاء سایر افراد می‌گردند.
دوره كمون بیماری كمتر از 2 هفته می‌باشد.
 
علائم بالینی
علائم بالینی بیماری دنگ به دو شكل می‌باشد:
1-      تب دنگ Dengue Fever (DF)
2-   تب خونریزی دهنده دنگ Dengue Heamorrhagic Fever (DHF) و سندرم شوك دنگ Dengue Shok Syndrom (DSS) در اولین گزش توسط پشه آلوده علائم تب دنگ DF بروز می‌كند و در گزش‌های بعدی تظاهرات تب خونریزی دهنده دنگ ایجاد می‌شود كه به دلیل واكنش‌های ایمونولوژیك است.
 
1-     علام بالینی تب دنگ DF:
-          تب بالا با شروع ناگهانی؛
-          سردرد شدید (اغلب در جلو سر)؛
-          درد پشت چشم‌ها كه با حركت چشم‌ها شدت می‌یابد؛
-          درد شدید عضلانی و مفصلی (به طوری كه تحت عنوان تب استخوان شكسته breakbone fever نیز گفته می‌شود)؛
-          گاهی بثورات پوستی به شكل ماكولوپاپولر همراه سایر علائم می‌باشد؛
-     یافته‌های آزمایشگاهی در تب دنگ معمولاً شامل: كاهش پلاكت‌ها، لكوپنی، نوتروپنی و یا لنفوسیتوز به همراه لنف آتی پیك می‌باشند.
 
2-     علائم بالینی تب خونریزی دهنده دنگ DHF و سندرم شوك دنگ DSS
تب خونریزی دهنده دنگ DHF شامل علائم تب دنگ DF به همراه یكی از موارد زیر است:
-          درد شدید و دائمی در شكم؛
-          خونریزی از بینی، دهان، لثه‌ها و كبودی پوست؛
-          استفراغ‌های مكرر با یا بدون خون؛
-          مدفوع سیاه؛
-          خشكی دهان؛
-          رنگ پریدگی و سردی پوست؛
-          بی‌حالی، بی‌خوابی و بی‌قراری.
 
یافته‌های آزمایشگاهی در تب خونریزی دهنده دنگ DHF مشابه تب دنگ است. ایجاد اختلال در نفوذ‌پذیری مویرگ‌ها موجب تراوش پلاسما به خارج از عروق و افزایش غلظت خون Hemoconcentration در نتیجه افزایش هموگلوبین و هماتوكریت و تظاهرات شوك می‌گردد كه سندرم شوك دنگ DSS گفته می شود. این سندرم 50-40 درصد مرگ و میر به همراه دارد.
 
عوارض تب دنگ بر جامعه :
-          گسترش همه‌گیری در مناطقی كه قبلاً بیماری وجود نداشته باشد.
-          كاهش طول عمر افراد.
-          تحمیل مخارج درمان برای بستری كردن بیماران و مراقبت از او .
-          از كارافتادگی بیمار و همراهان او.
-          پرداخت هزینه‌های سنگین برای كنترل پشه‌ها.
-          ایجاد مشكلات اقتصادی بدلیل كاهش توریسم.
 
محل تكثیر و زندگی پشه‌های عامل بیماری
-          زباله‌ها و فاضلاب‌ها مهمترین محل تكثیر این پشه‌ها در مناطق شهری است.
-     پشه‌های Aedes در داخل خانه‌ها، نقاط تاریك، پشت كمدها، زیرتخت و فضاهای بسته استراحت می‌كنند. پشه ماده تخم‌های خود را در داخل هر آبی می‌گذارد كه شامل: آب انبارها، مخازن و منابع آب، بشكه‌ها، كوزه‌ها، سطل‌ها، آب داخل كولرها، گلدان و بشقاب زیر گلدان یا ظروفی كه برای نگهداری آب استفاده می‌شوند یا اشیاء كه آب باران در آن جمع می‌شود مانند آب داخل بطری‌های شكسته، قوطی‌های كنسرو، ظروف پلاستیكی، لاستیك‌های چرخ و غیره می‌باشند.
-          همچنین پشه‌ها در داخل زباله‌هایی كه در محیط‌های باز جمع‌آوری می‌شوند و دارای پس آب می‌باشند تكثیر می‌یابند.
-          تخم‌ها در طی 10 روز بالغ می‌شوند ولی در محیط خشك تا یكسال زنده می‌مانند
 
مهمترین اقدام جهت پیشگیری از ابتلاء به دنگ محافظت در مقابل گزش پشه می‌باشد:
پشه دنگ در تمام طول روز انسان را می‌گزد روش‌های مبارزه در مقابل گزش پشه شامل موارد زیر است:
-          استفاده از لباس‌های كاملاً پوشیده با آستین‌های بلند و شلوار بلند كه اندام‌ها را بپوشاند؛
-          استفاده از دوركننده‌های حشرات بخصوص برای كودكان و افراد مسن؛
-          استفاده از شبكه های سیمی الكتریكی حشره‌كش، اسپری‌های حشره‌كش و قرص‌های حشره‌كش در شبانه روز؛
-     بكاربردن پشه‌بند هنگام استراحت در شبانه روز، در صورتی كه آغشته به حشره‌كش پرمترین (حشره‌كش‌هایی Pyrethroid) باشد مؤثرتر است. برای دور كردن یا كشتن حشرات می‌توان پرده‌ها را نیز به حشره‌كش‌ها آغشته نمود و در مقابل پنجره‌ها و درها آویزان كرد؛
-     پشه‌ها پس از گزش بیماران، آلوده می‌شوند لذا بیماران را در مقابل گزش باید محافظت نمود. بخصوص آنها را در داخل پشه‌بند نگهداری كرد؛
-          موارد عفونت بیمارستانی از طریق انتقال انسان به انسان گزارش نشده است.
 
پیشگیری از تكثیر پشه‌ها:
پشه‌های Aedes در داخل و اطراف خانه‌ها زندگی و تخم‌گذاری می‌كنند. روش‌های مبارزه با پشه‌ها شامل موارد زیر هستند:
-          تخلیه آب وسایل خنك كننده مانند كولرها، منابع، كوزه‌ها، سطل‌ها، بشكه‌ها و غیره؛
-          وسایلی كه آب در آن جمع می‌شود را باید از داخل و اطراف خانه جمع‌آوری و معدوم كرد؛
-          درب همه منابع آب و جایی كه آب نگهداری می‌شود باید بطور دائمی بسته باشد؛
-     آشغال‌هایی كه امكان جمع شدن آب در آنها وجود دارد شامل: بطری‌ها، كنسرو، تایرمستعمل، ظروف پلاستیكی و غیره، بطور مطمئن معدوم شوند.
-          جمع‌آوری صحیح زباله، و برقراری سیستم‌های مناسب برای جمع‌آوری فاضلاب.
 
بخاطر داشته باشید:
-          دنگ یك بیماری ویروسی شدید اس كه بدنبال گزش پشه منتقل می‌شود.
-     با بكار بردن اسپری حشره‌كش، توری پنجره‌ها، پشه بند و دوركننده‌های حشرات می‌توان از ورود پشه‌ها به داخل خانه و ایجاد گزش محافظت كرد.
-     برای جلوگیری از تخم‌گذاری پشه‌ها: قوطی كنسرو، جلد شكلات و وسایل پلاستیكی كه آب در آنها جمع می‌شود را باید در سطل زباله قرار داد. هیچ آبی را داخل اطاق‌ها یا اطراف آن جمع‌آوری و نگهداری نكرد و ظروفی كه آب در آنها نگهداری می‌شوند را بطور دائم دربسته نگهداری كرد.
-          دنگ در بسیاری از كشورها از جمله پاكستان و عربستان بومی است.
-          ابتلاء به دنگ موجب علائم بالینی به دو شكل تب دنگ و تب خونریزی دهنده دنگ می‌گردد.
-          تب دنگ شبیه آنفلوانزای شدید می‌باشد كه در افراد مسن و كودكان مشاهده می‌شود ولی ندرتاً كشنده است.
-     تب خونریزی دهده دنگ (DHF) یك شكل شدید بیماری است كه اغلب در كودكان و افراد مسن اتفاق افتاده و موجب خونریزی و گاهی شوك (DSS) می‌گردد و منجر به مرگ می‌شود. در مناطق گسترش یافته اغلب در كودكان و افراد مسن اتفاق می‌افتد ولی همه كسانی كه به حج می‌روند. در معرض خطر می‌باشند.
-     تب خونریزی دهنده دنگ اگر به موقع تشخیص داده نشود درمان نگهدارنده مناسب صورت نگیرد موجب تظاهرات شوك و مرگ بیمار می‌شود.
-          در برخورد با موارد مشكوك ضمن تجویز مایعات خوراكی مناسب بیمار را سریع به بیمارستان ارجاع دهید.
-          بیمار بایستی در داخل پشه بند یا یك اطاق ایزوله بستری شود.
-          در صورت ارجاع مورد مشكوك به بیمارستان مشخصات او را به مسئولین بهداشتی درمانی گزارش نمایید.
-     علائم بیماری را به مسافرین مناطق آلوده (از جمله عربستان سعودی) آموزش دهید تا در صورت بروز علائم در طی مسافرت و بخصوص پس از بازگشت به پزشك مراجعه و سابقه مسافرت خود و احتمال ابتلاء به تب دنگ را اعلام نمایند.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:10 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


مواد نیروزا

امروزه رویكرد جوانان به ورزش باعث خرسندی است چرا كه انسان سالم است كه می‌تواند باعث سازندگی كشور و سرافرازی میهن شود. با وجود آن كه طی سال های اخیر، شاهد رشد استفاده از مواد نیروزا در بین جوانان خصوصاً در باشگاه های بدنسازی و بروز عوارض استفاده نادرست این مواد هستیم. نبود آگاهی نسبت به عوارض استفاده غیرضروری از مواد و نبود الگوی مناسب، مسائل اجتماعی و روانشناختی و به موازات این هم، گروهی به نام سودجویان از عوامل ترویج استفاده از این مواد است.

در این میان نبود قانون و تجویزهای غیراصولی از سوی برخی مربیان بدنسازی و حتی بعضی ورزشكاران، باعث رونق بازار سیاه مواد نیروزا و تولید غیرقانونی و تقلبی این مواد، مكمل های غذایی و داروهای هورمونی شده است.

متاسفانه به كرات دیده می‌شود كه استفاده از مواد نیروزا و عضله ساز به فراوانی در سالن‌های ورزشی به جوانان توصیه و عرضه می‌شود كه مصرف این داروها نه تنها مفید نمی‌باشد بلكه عوارض فراوانی نیز همراه دارد كه در ادامه به بعضی از این موارد اشاره می‌شود:

مواد نیروزا از دسته استروئیدی آنابولیزان هستند كه این داروها مشتقات هورمون مردانه یاتستوسترون می‌باشد كه در مقایسه با خود تستوسترون (هورمون مردساز) دارای اثرات آنابولیك بیشتر و اثرات مردانه (آندورونیك) كمتر هستند. این داروها به منظور بالا بردن میزان كارایی، افزایش حجم و قدرت عضلانی، افزایش حالت تهاجمی و كاهش احساس خستگی مورد مصرف قرار می‌گیرند.

 

مصارف درمانی این گروه دارویی شامل:

-          اختلالات عملكرد غدد جنسی مردانه.

-          كم خونی.

-          سرطان پستان.

-          آنزیودام ارثی.

-          آندومتریوز.

-          تاخیر در ترمیم استئوپروز (پوكی استخوان).

-          سوختگی و جراحی.

به صورت كوتاه مدت از نوع خوراكی آن مثل متیل تستوسترون و جهت درمان بلند مدت از انواع تزریقی مانند ناندرولون استفاده می‌شود.

 

عوارض مهم مواد نیروزا:

1)      عوارض قلبی و عروقی، افزایش میزان چربی‌های خون و در نتیجه افزایش احتمال بروز سكته قلبی و سكته مغزی، احتباس آب و نمك در بدن، افزایش میزان انعقاد خون، بی‌نظمی ریتم قلب، تغییر اندازه قلب، افزایش تعداد سلول های خون.

2)   عوارض كبدی، اختلال كبدی، اثر بر سوخت و ساز كبدی داروها و استروئیدهای درون‌زا، احتباس صفرا و یرقان انسدادی، نارسایی كبدی، تخریب بافت كبد و سرطان های خوش‌خیم و بدخیم از عوارض درازمدت این داروهاست .

3)   عوارض مردانه (آندروژنی)، جوش صورت، طاسی، كاهش تعداد اسپرم‌ها، تحلیل رفتن بیضه‌ها، عقیمی، تحریك‌پذیری، كاهش توانایی جنسی، بزرگ شدن پستان ها، احساس دفع فوری و مكرر ادرار.

4)      عوارض خاص زنان، اختلال در قاعدگی، پرمویی، طاسی، كلفت شدن صدا، تحلیل پستان ها، قطع شیردهی، پوست چرب و آكنه.

5)      عوارض عضلانی – اسكلتی، بسته شدن زودرس غضروف های رشد، توقف رشد قدی، عدم تناسب عضله با تاندون، تخریب مفاصل.

6)   عوارض روانی، افسردگی، هیجان بیش ازحد، پرخاشگری، بی‌ثباتی عاطفی، حالت تهاجمی و خشونت، بی‌خوابی، اضطراب، اختلالات شخصیت و وابستگی روانی به دارو.

7)      عوارض كلیه و پروستات، بزرگ شدن پروستات، سرطان پروستات و سرطان كلیه از عوارض مصرف طولانی آن است.

 

مكمل‌های غذایی:

مكمل به ماده‌ای اطلاق می‌شود كه پزشكان یا متخصصین ورزشی برای رفع نیازهای غذایی یا طبیعی ورزشكار به میزان محدودی و به صورت علمی تجویز می‌كنند. این مكمل‌ها شامل كافئین، كراتین و پروتئین است. اگر ورزشكار یك برنامه غذایی داشته باشد هیچ احتیاجی به مكمل‌های غذایی ندارد.

 

برخی از مكمل‌ها مضر و برخی هم آلوده به مواد دوپینگی هستند. ورزشكار باید یك تمرین حرفه‌ای و یك تغذیه مناسب داشته باشد و اگر در سطح حرفه‌ای این اعمال را به خوبی انجام داد آن زمان است كه پزشك متخصص به صورت محدود مكمل را برای ورزشكار حرفه‌ای تجویز می‌كند.

برخی مكمل‌ها هستند كه می‌توانند اثراتی مثبت داشته باشند ولی چون به صورت منفی استفاده می‌شوند اثرات نابجای بر جای می‌گذارند. در حال حاضر 99 درصد جوانان بدنساز كشور به صورت منفی از این مواد استفاده می‌كنند.

افراط و تفریط در هیچ كاری شایسته و پسندیده نیست، بیائید سالم ورزش كنیم.

 




تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:9 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |
آنچه باید از بیماری پروستات بدانیم پروستات چیست؟ پروستات یكی از اعضای ویژه مردان است. معمولاً به اندازه گردو بوده و پایین‌تر از مثانه در لگن قرار گرفته است. پروستات قسمت ابتدایی مجرای ادراری آقایان را احاطه می‌كند. پروستاتیت عفونت پروستات می‌باشد كه بیماری ویژه مردان جوان (بین 20 تا 40 سالگی) است. دو نوع حاد و مزمن دارد. سرطان پروستات چیست؟ سرطان پروستات عبارت است از رشد سلول‌های بدخیم در داخل پروستات. سرطان پروستات یكی از شایع‌ترین سرطان‌ها در مردان در كشورهای غربی می‌باشد. بهتر است بدانید احتمال بروز این سرطان با افزایش سن زیاد می‌شود. به طوری كه می‌توان گفت احتمال اینكه یك مرد 50 ساله تا آخر عمرش از نظر بافت شناختی به سرطان پروستات مبتلا شود نسبتاً زیاد است ولی اكثر آنها در طول عمر از نظر بالینی بدون علامت باقی می‌مانند. و تا آخر عمر هیچ مشكلی برای شخص مبتلا ایجاد نمی‌كنند. علت سرطان پروستات چیست؟ علت آن مانند اغلب سرطان‌ها ناشناخته است. بهتر است بدانید خطر ابتلا به سرطان پروستات در كسانی كه سابقه فامیلی این بیماری را دارند بیشتر است این مردان حتی اگر هیچ علامتی از بیماری نداشته باشند باید از سن چهل و پنج سالگی به بعد بطور منظم تحت بررسی و معاینه قرار بگیرند. برخی محققین نشان داده‌اند مصرف چربی زیاد در رژیم غذایی شانس ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می‌دهد. علائم سرطان پروستات چیست؟ سرطان پروستات در مراحل اولیه هیچ علامتی ایجاد نمی‌كند. در مراحل بعدی ممكن است علائم زیر دیده شود: 1) علائم اولیه: این علائم شبیه علائم بزرگ شدن خوش خیم پروستات كه در قسمتهای قبل گفته شد می‌باشند. 2) علائم مراحل پیشرفته بیماری پس از دست‌اندازی سرطان به سایر نقاط بدن ایجاد می‌گردند مانند دردهای استخوانی، بالا رفتن اورة خون، كم خونی و كاهش وزن شدید. چگونه می‌توان سرطان پروستات را تشخیص داد؟ - معاینه پروستات توسط پزشك. - آزمایش PSA خون: (آنتی ژن اختصاصی پروستات در سرم خون). در اكثر موارد سرطان پروستات PSA خون افزایش می‌یابد. - نمونه‌برداری پروستات: در صورت معاینه غیرطبیعی بودن PSA خون نمونه‌برداری پروستات انجام می‌شود تا سرطان پروستات تشخیص داده شود. بهتر است در مردان بالای 50 سال، آزمایش PSA خون و معاینه پروستات توسط متخصص اورولوژی انجام گیرد. در بیمارانی كه سابقه فامیلی مثبت دارند، این بررسی‌های باید از 45 سالگی شروع شود. در صورت عدم تشخیص به موقع سرطان پروستات و گسترش بیماری به سایر نقاط بدن این بیماری غیرقابل درمان و منجر به مرگ می‌شود. راه‌های درمانی سرطان پروستات: انتخاب نوع درمان براساس میزان پیشرفت سرطان است. - در سرطان محدود به پروستات كه به سایر نقاط انتشار نداشته باشد، باهدف ریشه‌كنی بیماری دو انتخاب وجود دارد: 1- جراحی پروستات 2- اشعه درمانی - در سرطان پیشرفته درمان شامل اشعه درمانی، هورمون درمانی و درمانهای حمایتی است. توقف هورمون‌های ضروری برای رشد و نمو سلول‌های بدخیم به دو روش قابل انجام است: 1- تجویز داروهای هورمونی خاص: از مهم‌ترین این داروها می‌توان به آنالوگهای GnRh (مثل دیفرلین Diphereline) اشاره نمود كه با تزریق ماهیانه فقط یك آمپول ضمن حفظ بیضه تولید هورمونهای مورد نیاز حیات سلولهای بدخیم پروستات را مهار نموده، موجب توقف رشد و تكثیر این سلولها گردیده و میزان PSA (آنتی‌ژن اختصاصی پروستات در سرم خون) را به محدوده طبیعی بر می‌گرداند و جایگزین مناسبی در درمان بیمارانی می‌باشد كه فاقد معیارهای لازم جهت عمل جراحی هستند. 2- جراحی و خارج كردن بیضه‌ها این روش‌ها فقط رشد سلولهای سرطانی را متوقف می‌كند ولی آن را از بین نمی‌برد، بنابراین احتمال عود بیماری پس از چند سال وجود دارد، بنابراین: تشخیص زودهنگام سرطان پروستات با انجام آزمایش PSA خون و معاینه سالانه از 50 سالگی به بعد امكان­پذیر می‌باشد. تشخیص زودهنگام درمان به موقع و ریشه كن نمودن سرطان پروستات را ممكن می‌سازد. بیماران با چه علائمی مراجعه می‌كنند؟ نوع حاد با تب و لرز، درد استخوانی و درد تمام بدن تظاهر می‌نماید. سوزش ادرار، تكرار ادرار، سخت ادرار كردن، كدر شدن ادرار و احساس سنگینی در ناحیه زیر بیضه‌ها و داخل مقعد از علایم اختصاصی آن می‌باشند. پروستاتیت حاد ممكن است منجر به بند آمدن كامل ادرار شود. برای درمان معمولاً نیاز است بیمار در بیمارستان بستری شود و آنتی‌بیوتیك از راه ورید برای وی تزریق شود. بیماری در عرض چند روز پس از درمان مناسب بهبود می‌یابد. ممكن است پروستاتیت حاد تبدیل به پروستاتیت مزمن یا آبسه پروستات بشود. آبسه پروستات نیاز به جراحی برای تخلیه آبسه دارد. پروستاتیت مزمن بیماری است كه مدت‌های طولانی باعث ایجاد مشكل برای شخص مبتلا می‌گردد. درمان آن طولانی است و نیاز به همكاری مستمر پزشك و بیمار دارد. بزرگی خوش‌خیم پروستات چیست؟ بزرگی خوش خیم پروستات بیماری شایع مردان مسن می‌باشد. در اثر بزرگ شدن پروستات، مجرای ادرار تحت فشار قرار گرفته و راه خروجی ادرار مسدود می‌شود. در چه افرادی بزرگی خوش خیم پروستات بیشتر دیده می‌شود؟ شیوع این بیماری باافزایش سن بیشتر می‌شود، به طوری كه بیش از پنجاه درصد مردان بالای 50 سال و 90% بیماران بالای 80 سال مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات هستند. تاكنون علت بزرگ شدن پروستات مشخص نشده است. بزرگی خوش خیم پروستات چه علائمی ایجاد می‌كند؟ علائم این بیماری به علت فشار پروستات بر مجرای ادراری ایجاد می‌شوند و عبارتند از: 1) كاهش فشار و قطع و وصل شدن جریان ادرار. 2) تأخیر در شروع ادرار . 3) نیاز به تخلیه مكرر ادرار و احساس باقی ماندن ادرار در مثانه پس ازادرار كردن . 4) قطره قطره آمدن ادرار پس ازاتمام ادرار كردن . 5) تكرر ادرار در روز و شب . 6) زور زدن هنگام ادرار كردن . بیمارانی كه علائم گفته شده را دارند، بایستی به متخصص اورولوژی مراجعه نمایند تا تحت معاینه و بررسی قرار گیرند. سرطان پروستات نیز به علت بزرگی پروستات گاهاً با علایم فوق دیده می‌شود. آیا می‌دانید در صورت عدم درمان، بزرگی خوش خیم پروستات می‌تواند عوارضی به دنبال داشته باشد؟ در صورت عدم درمان عوارض عبارتند از: 1- اسنداد كامل راه خروج و بند آمدن ادرار . 2- خونریزی ادراری . 3- تشكیل سنگ مثانه . 4- عفونت‌های ادراری . 5- نارسایی كلیه . 6- از كارافتادن مثانه . در صورت عدم درمان بزرگی خوش خیم پروستات می‌تواند موجب نارسایی كلیه شود. راه‌های تشخیص این بیماری چیست؟ علائم ذكر شده در قسمت قبل احتمال این بیماری را مطرح می‌نماید. برای تشخیص قطعی باید كارهای زیر انجام شوند: - پزشك می‌تواند با انجام معاینه پروستات آن را لمس كرده و بزرگ شدن اندازه آن را تشخیص دهد. - برای بررسی بیشتر از آزمایش خون و ادرار و سونوگرافی كلیه‌ها، مثانه و پروستات استفاده می‌شود. - بهتر است بدانید بزرگی خوش خیم پروستات علت سرطان پروستات نمی‌باشد، ولی احتمال دارد بزرگی خوش خیم و بدخیم پروستات با هم وجود داشته باشند. بنابراین لازم است در تمامی بیمارانی كه با علائم بزرگی خوش خیم پروستات مراجعه می‌كنند. آزمایش PSA خون و معاینه پروستات انجام شود. چه راه‌های درمانی برای بزرگی خوش خیم پروستات وجود دارد؟ درمان به دو صورت دارویی و جراحی می‌باشد. نوع درمان بستگی به وضعیت بیمار دارد. چه درمان‌های دارویی برای بزرگی خوش خیم پروستات وجود دارد؟ 1- شل كننده‌های عضلات پروستات: مهمترین داروهای استفاده شده در درمان بزرگی خوش خیم پروستات هستند. از جملة این داروها می‌توان به پرازوسین (Prazosin)، ترازوسین (Terazosin) و تامسولوسین (Tamsulosin) اشاره كرد. این داروها موجب بهبود جریان ادراری و تخفیف علائم می‌شوند، اما تأثیری بر اندازه پروستات ندارند. عوارض این داروها عبارتند از سرگیجه به هنگام تغییر وضعیت از نشسته به ایستاده، احساس سبكی سر و ضعف... 2- فیناستراید: دارویی است كه به تنهایی اثر كمی در بهبود علائم ناشی از بزرگی پروستات دارد، ولی در موارد كمی باعث كوچك شدن پروستات می‌گردد. 3- داروهای گیاهی: مانند پیجیوم كه اثر آنها ثابت نشده است. بیمارانی كه دچار یك یا چند تا از علایم زیر در زمینه بزرگی پروستات باشند نیاز به عمل جراحی پروستات دارند: 1) عفونت‌های مكرر ادراری . 2) سنگ مثانه . 3) خونریزی مكرر ادراری . 4) علایم نارسایی كلیه . 5) عدم پاسخ مناسب به درمان دارویی . چه روش‌های جراحی برای درمان بزرگی خوش خیم پروستات وجود دارد؟ 1- تراشیدن پروستات از طریق مجرا (TUR-P). 2- جراحی باز پروستات: در مواردی كه اندازه پروستات بزرگ باشد. جراحی پروستات به روش باز انجام می‌شود. روش‌های جدید درمان بزرگی پروستات از امواج رادیویی، لیزر یا امواج مافوق صوت در درمان بزرگی خوش خیم پروستات استفاده می‌شود. این روشها در حال تحول بوده و هنوز نتایج طولانی مدت آنها مشخص نشده است.

تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:8 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


تطابق با یائسگی دوره طلائی زندگی زنان
مقدمه
همه زنان و مردان در یك دوره از زندگی خود بطور طبیعی دچار كاهش هورمون جنسی مردانه یا زنانه شده و دوره باروری آنها كاهش می‌یابد. به این دوره در زنان یائسگی و در مردان آندروپوز می‌گویند.
 
یائسگی چیست؟
یائسگی یكی از مراحل طبیعی و مهم زندگی است كه مشخصه اصلی آن پایان باروری و قطع قاعدگی است. آشنایی باتغییرات جسمی، روحی و روانی به زنان كمك می‌كند كه بدانند چه چیزی در انتظار آنها است و بتوانند با آمادگی بیشتری خود را با این تغییرات تطبیق دهند.
 
زمان وقوع یائسگی:
زمان شروع یائسگی در زنان متفاوت است ولی بطور كلی زنان این پدیده را بین 52- 48 سالگی یا دیرتر تجربه می‌كنند.
 
چگونگی وقوع یائسگی:  
تغییرات عمده در یائسگی ناشی از تغییراتی است كه در عملكرد تخمدان‌ها و توقف ترشح هورمون‌ها و در نتیجه توقف تخمگداری اتفاق می‌افتد، ترشح هورمون‌های استروژن و پروژسترون و آزادسازی تخمك، توسط تخمدان‌ها انجام می‌گیرد.
هورمون‌های استروژن و پروژسترون سیكل قاعدگی را تنظیم می‌كنند و در لانه‌گزینی سلول تخم و استقرار حاملگی نقش مهمی دارند.
هورمون استروژن علاوه بر نقش فوق در سالم نگهداشتن استخوان­ها، تنظیم سطح كلسترول خون، حفظ قابلیت ارجاعی پوست و عروق و احتمالاً كمك به قدرت حافظه مؤثر است. 5-3 سال قبل از قطع كامل قاعدگی زنان وارد مرحله پیش یائسگی می‌شوند. گذشت یك سال از قطع كامل قاعدگی به این معنا است كه یائسگی اتفاق افتاده است.
 
علائم یائسگی و چگونگی تطابق با آن:  
شدت این علائم در افراد مختلف متفاوت است.
به طور كلی علائم شامل موارد ذیل است:
1-   بی‌نظمی در عادت ماهانه:  این بی‌نظمی بصورت كاهش زمان و حجم خونریزی است. در صورت وجود خونریزی بسیار سنگین یا قاعدگی طولانی مدت 0بیش از 10 روز)، فاصله كمتر از سه هفته بین قاعدگی‌ها لازم است با پزشك مشورت كنید.
2-   گرگرفتگی و تعریق شبانه: این یك علامت شایع است. در این حالت فرد بطور ناگهانی دچار احساس گرما در قسمت بالایی بدن خود شده، صورت و گردن قرمز و لكه‌های قرمز رنگ روی سینه، پشت و بازوها پیدا می‌شود. همزمان فرد دچار تعریق شده و پس از آن بدن وی سرد می‌شود. در بسیاری از موارد گر گرفتگی 30 ثانیه تا 5 دقیقه طول می‌كشد.
 
وقتی دچار گر گرفتگی هستید اقدامات زیر را انجام دهید:
به فضای خنگ بروید و لباس خود را كم كنید. یك نوشیدنی مانند: آب یا آب میوه خنك بنوشید. بادبزن یا یك وسیله خنك كننده همراه داشته باشید. لباس با رنگ روشن و نخی بپوشید. شب‌ها در جای خنك با تهویه كافی بخوابید. از لباس خواب و ملافه نخی استفاده كنید.
 
3-   تغییر تمایلات و فعالیت جنسی:  ممكن است در حوالی یائسگی احساس متفاوتی نسبت به فعالیت جنسی ایجاد شود. در بعضی‌ها ممكن است كاهش فعالیت جنسی و در برخی افزایش فعالیت جنسی ایجاد شود. در هر صورت تا وقتی یك سال از قطع قاعدگی نگذشته باشد، بایستی از روش پیشگیری از بارداری استفاده كرد.
4-   خشكی واژن: تغییرات هورمونی دوره یائسگی سبب نازكی، خشكی و كاهش خاصیت ارجاعی واژن و در نتیجه احساس سوزش و خارش می‌شود و احتمال ایجاد عفونت افزایش می‌یابد. استفاده از ژل‌های نرم‌كننده مقاربت را آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌كند.
5-   خستگی و مشكلات خواب: احساس خستگی علامت شایعی در دوره یائسگی است. سخت به خواب رفتن، زود از خواب بیدار شدن و نیمه شب بیدار شدن به دلیل تعریق شبانه ممكن است وجود داشته باشد. اجتناب از مصرف كافئین و مصرف یك لیوان شیر قبل از خواب به رفع مشكل خواب شبانه كمك می‌كند.
6-   تغییرات خلقی: به نظر می‌رسد كه زنان در دوره یائسگی تحریك‌پذیرتر و غمگین‌ترند و تغییرات خلقی آنها بیشتر است. این مسئله علاوه بر تغییرات سطح استروژن می‌تواند ناشی از عكس‌العمل افراد و همسرانشان به این دوره یا استرس‌های خانوادگی و دورشدن فرزندان باشد. تمرینات ورزشی به كاست این استرس‌ها كمك می‌كند.
7-   سایر تغییرات جسمانی: سایر تغییرات عبارتند از: افزایش وزن و چاقی شكمی، كاهش توده عضلانی و افزایش و تجمع بافت چربی، كوچك شدن اندازه پستانها، نازكی و كاهش قابلیت ارتجاع پوست، سردرد، مشكلات حافظه، سفتی و درد عضلات و مفاصل
 
 
عوارض یائسگی
برخی از اثرات یائسگی در طولانی مدت ظاهر می‌شود كه این علائم ناشی از اثرات استروژن روی استخوان‌ها، قلب، مثانه، واژن و پوست می‌باشد:
 
استئوپروزیس:  در اثر كاهش استروژن، از دست رفتن بافت استخوانی تسریع شده و منجر به شكستگی لگن، مهره، مچ، ساكروم و سایر استخوان‌های بدن می‌شود.
پیشگیری:
-          تغذیه: دریافت میزان كافی كلسیم و ویتامین D.
-          تمرینات ورزشی: تقویت عضلات از طریق پیاده‌روی و كاهش احتمال سقوط.
-          داروهای مؤثر بر استئوپروزیس
 
بیماری‌های قلبی و عروقی:بعد از یائسگی اثر حفاظتی استروژن روی قلب عروق كاهش یافته و خطر كلسترول بالا، بیماری قلبی و حمله مغزی در زنان بتدریج افزایش می‌یابد.
پیشگیری:
-         تغذیه: چربی كمتر و میوه و سبزی بیشتر مصرف كنید.
-         بطور منظم ورزش كنید.
-         وزن مناسب را برای خود حفظ كنید.
-         سیگار نكشید.
 
اختلالات ادراری تناسلی: خشكی و نازكی ناحیه تناسلی موجب مقاربت دردناك می‌شود. برای درمان از ژل‌های نرم كننده یا از داروهای هورمونی موضعی استفاده كنید.
بی‌اختیاری ادراری یا دفع بی‌اختیار ادرار موقع عطسه، سرفه، خنده، دویدن و پایین رفتن از پله از جمله عوارض كاهش استروژن در دوره بعد از یائسگی است. این عوارض با مداخله درمانی بهبود می‌یابند.
 
اثر بر روی پوست و مو:خشكی و چروك پوست. نازك شدن موها و رشد سریع موی صورت در بالای لب و زیر چانه از عوارض كاهش استروژن است. بهتر است سیگار را كنار بگذارید و كمتر در معرض آفتاب قرار بگیرید.
 
 
داروهای مصرفی در دوره یائسگی:
مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری: در سالهای حوالی یائسگی، اگر منع مصرف پزشكی وجود ندارد، روش خوبی است، زیرا علاوه بر پیشگیری از بارداری سبب منظم شدن عادت ماهانه، كاهش احتمال سرطان تخمدان و كاهش علائم یائسگی از جمله گر گرفتگی می‌شود.
 
هورمون درمانی جایگزین: وقتی سن یائسگی فرا رسید، می‌توان با مشورت پزشك تركیبی از قرصهای استروژن و پروژسترون را جایگزین هورمون‌های طبیعی مترشحه از تخمدان نمود، این درمان تركیبی ممكن است، بیماری قلبی، سكته مغزی، ایجاد لخته در ریه و ساق پا و سرطان پستان را افزایش می‌دهد اما اثر خوبی بر پیشگیری از شكستگی ناشی از استئوپروز و سرطان كولون دارد. در مورد مصرف هورمون بایستی حتماً با پزشك مشورت كرد.
 
فیتواستروژن‌ها: مواد شبیه استروژن هستند كه در غلات و حبوبات و سبزیجات و برخی از گیاهان مثل سویا و ریشه سنبل‌الطیب یافت می‌شود. این اثرات هنوز اثبات شده نیست.
 
درمان‌های غیرهورمونی:  از جمله رالوكسیفن داروهایی هستند كه برای پیشگیری و درمان استئوپروزیس استفاده می‌شوند. برای مصرف این داروها بایستی با پزشك مشورت نمود.


تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:7 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |
سلامت در تماس جنسی
مقدمه
رابطه جنسی یكی از غرایز اصلی برای بقاء بشر است ولی می‌تواند راهی برای ورود عوامل بیماری‌زا باشد.
تاكنون حدود بیست نوع بیماری شناخته شده كه می‌توانند از طریق تماس جنسی سرایت كنند. از این میان می‌توان ایدز، سوزاك، سیفیلیس، تبخال تناسلی و ... را نام برد.
 
چگونه فرد به یك بیماری آمیزشی مبتلاء می‌شود؟
عفونت‌های آمیزشی عمدتاً به دنبال برقراری روابط جنسی نامطمئن ایجاد می‌شوند. بسیاری از این عفونتها می‌توانند در طی حاملگی و زایمان از مادر آلوده به نوزاد سرایت كنند.
برخی از این بیماری‌ها علاوه بر آمیزش جنسی، از طریق تماس خونی مثل استفاده مشترك از سرنگ و سوزن و یا سایر وسایل تیز و برنده سرایت می‌كنند، كه از آن جمله می‌توان ایدز و هپاتیت B و C را نام برد.
 
چه عواملی خطر آلودگی راافزایش می‌دهند؟
-          شركای جنسی متعدد.
-          تكرار تماس‌های مشكوك .
-          ایجاد زخم و خراشیدگی در زمان تماس جنسی .
-          تماس جنسی در زمان قاعدگی .
-          عدم استفاده از پوشش محافظ (كاندوم) .
 
علائم بیماری‌های آمیزشی چیست؟
بروز علائم زیر ممكن است به دلیل یك بیماری آمیزشی باشد:
1-      ترشح غیرطبیعی (افزایش مقدار، تغییر رنگ و بو همراه خارش و سوزش) از دستگاه تناسلی زن.
2-      زخم دستگاه تناسلی.
3-      برآمدگی جدید در كشاله ران به صورت یكطرفه یا دوطرفه.
4-      درد قسمت تحتانی شكم به همراه یكی از علائم فوق در زن.
5-      تورم بیضه.
6-      ترشح از مجرای تناسلی مرد.
7-      تورم، قرمزی و ترشح چشم نوزاد (بدلیل عفونت مادر).
 
آیا بیماری‌های آمیزشی درمان پذیرند؟
-          اغلب بیماری‌های آمیزشی درمان پذیرند.
-     ممكن است همسر یا شریك جنسی شما در حالی كه علامتی از بیماری ندارد آلوده شده باشد بنابراین با توجه به نظر پزشك ضرورت دارد همسر شما نیز همزمان تحت درمان قرار گیرد. در غیر اینصورت احتمال دارد آلودگی مجدداً به شما سرایت كند.
-          دوره درمان را كامل كنید. در طی دوره درمان از تماس جنسی پرهیز كنید و یا از كاندوم استفاده نمایید.
 
پزشك محرم اسرار شماست. مشكلات خود را با وی درمیان بگذارید. از مصرف خودسرانه دارو یا مراجعه به افرادی كه صلاحیت ندارند پرهیز كنید.
 
چگونه خود را از تماس جنسی نامطمئن حفاظت كنیم؟
-     مطمئن‌ترین راه پیشگیری نداشتن رابطه جنسی خارج از چهارچوب خانواده است. كم كردن دفعات تماس جنسی مشكوك و تعداد شركاء جنسی از احتمال آلودگی می‌كاهد.
-     از تماس جنسی حفاظت نشده با افراد مشكوك، ناشناس یا كسانی كه رفتارهای پرخطر جنسی و اعتیاد تزریقی دارند باید پرهیز كرد.
-          جلوگیری از تماس با خون یا ترشحات جنسی در یك رابطه مشكوك می‌تواند تا حدی فرد را در برابر آلودگی حفاظت نماید.
-          كاندوم وسیله مناسبی برای حفاظت فرد می‌باشد. روش استفاده از كاندوم رااز پزشك یا كاركنان بهداشتی، درمانی سؤال كنید.
-          استفاده از الكل و مواد مخدر می‌تواند قدرت تصمیم‌گیری فرد رادر زمینه انتخاب یك تماس جنسی مطمئن مختل سازد.
 
توجه: بسیاری از افراد آلوده به عفونتهای آمیزشی و ایدز علائمی از بیماری ندارند در حالی كه می‌توانند آلودگی را به دیگران سرایت دهند پس در هر تماس جنسی مشكوك، خطر آلودگی را در نظر داشته باشید.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:3 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

آمادگی‌های لازم قبل از باردار شدن
روش زندگی شما بر سلامت جنین و شما در طول بارداری تأثیر می‌گذارد
با برنامه‌ریزی پیش از بارداری می‌توان اتفاقات را پیش‌بینی و حاملگی خوبی را در پیش داشت. معمولاً خانم‌ها پس از سپری شدن 4-8 هفته از بارداری متوجه حاملگی می‌شوند در حالیكه هفته‌های اول بارداری از اهمیت بالایی برخوردار است. در گذشته بیشتر به بهداشت ومراقبت در طول بارداری توجه می‌شد و در حال حاضر پزشكان معتقدند بهتر است پدر و مادر قبل از اقدام به بارداری خود را آماده نقش جدید كرده و اطلاعات لازم در این زمینه را كسب نمایند.
 
سلامت عمومی بدن و آمادگی جسمانی برای باردار شدن از اهمیت زیادی برخوردار است كسانی كه از بیماری مزمن رنج می‌برند میبایستی قبل از بارداری این موضوع را با پزشك و یا ماما در میان بگذارند زیرا باردای گاه سبب تشدید بعضی بیماری‌ها شده و شرایط را برای مادر و یا جنین خطرساز می‌كند. بیماریهایی مانند بیماری قلبی، صرع، دیابت، مشكلات كلیوی و ... از این دسته بیماری‌ها می‌باشند. در بسیاری از موارد لازم است میزان مصرف یا نوع داروهای مصرفی فرد تغییر كند تا از عوارض بیماری یا دارو در طی بارداری پیشگیری شود.
 
استفاده از روش‌های تعیین زمان تخمك‌گذاری با هدف استفاده بهینه از زمان مناسب برای بارداری نیز حائز اهمیت است، این روش با استفاده از دمای بدن كه در روز تخمك‌گذاری حدود نیم درجه افزایش را نشان می‌دهد و یا افزایش ترشحات واژن كه بیانگر تخمك‌گذاری است و یا سایر روش‌ها امكان‌پذیر است.
 
مصرف مكمل‌های دارویی مانند اسیدفولیك در خانم‌هایی كه قصد باردار شدن دارند و یا مادران باردار در ماه‌های اول و دوم بارداری بسیار ضروری است. كمبود اسید فولیك موجب ایجاد نقص‌های مادرزادی در دستگاه عصبی كودك می‌شود. خانم‌هایی كه قصد بارداری دارند بهتر است از مواد غذایی غنی از اسیدفولیك یا مكمل اسید فولیك طبق تجویز پزشك استفاده كنند.
 
میزان اسیدفولیك مورد نیاز در یك فرد بزرگسال 400 میكروگرم در روز است. در سال‌های اخیر به دلیل تحقیقاتی كه انجام شده استاندارد نیاز روزانه افراد را افزایش داده‌اند كه نشان از اهمیت دریافت این ویتامین دارد. نیاز به اسیدفولیك در بارداری و شیردهی دوبرابر می‌شود.
 
افرادی كه سوخت و ساز بدن آنها بالاست و یا مبتلا به بیماری خاصی چون سلولهای خونی داسی شكل یا سرطان خون هستند، نیازمند اسیدفولیك بیشتری می‌باشند.
 
اسیدفولیك در اثر نگهداری مواد غذایی در دمای اتاق و پختن به میزان زیادی از بین می‌رود.
 
 
مواد غذایی غنی از اسید فولیك در جگر،
-          در جگر، قلوه و گوشت بدون چربی بیشترین میزان آن موجود است.
-          در حبوباتی چون لوبیا قرمز، لوبیا سفید و سویا و در سبوس گندم موجود است.
-          در سبزیجاتی چون اسفناج، كلم، كاهو، مارچوبه و آرتیشو و در میوه‌هایی مثل آب پرتقال تازه و موز موجود است.
-          میزان كمی در زرده تخم‌مرغ و شیر موجود است.
 
در صورتی كه شما یك غذای حاوی حبوبات به همراه نان سبوسدار مصرف كنید مثل خوردن یك كاسه آبگوشت پر حبوبات با نان سنگك را به همراه ماست و اسفناجی كه حداقل 1 فنجان اسفناج پخته دارد میل نمایید و در بین روز ماءالشعیر بنوشید، میزان مورد نیاز اسید فولیك بدن شما تأمین خواهد شد.
 
اگر با كم‌خونی روبرو هستید با پزشك و یا ماما در میان بگذارید و با انجام آزمایش خون میزان آن را مشخص و درمان مناسب پیش از اقدام به بارداری انجام گیرد زیرا كم‌خونی باعث احساس خستگی زودرس شده و ضمناً در بارداری بایستی ذخیره مناسب از آهن برای جنین و خونی كه حین زایمان از دست می‌رود، وجود داشته باشد.
 
وزن ایده‌آل:
حداقل سه ماه قبل از باردار شدن بایستی به وزن مناسب برسید در زمان بارداری سلامت جنین تا حد زیادی به تعادل وزن مادر بستگی دارد. چاقی با افزایش میزان عوارض بارداری همراه است. میزان ابتلا به فشار خون، مسمومیت حاملگی، دیابت بارداری و نیاز به سزارین با چاقی افزایش می‌یابد.
 
از قرار گرفتن در تماس با مواد شیمیایی مضر در خانه و محل كار و همین طور عفونت‌ها، ارتباط نزدیك با افراد بیمار پرهیز نمایید. بهتر است، از گروه خون خود و همسرتان مطلع باشید.
 
واكسن‌های مورد نیاز می‌بایست قبل از اقدام به بارداری حداقل به فاصله یكماه تزریق شوند.
 
در صورتیكه فردی نسبت به بیماری سرخجه ایمنی ندارد یعنی واكسن نزده و یا قبلاً مبتلا نشده است، باید واكسن سرخجه را 3 ماه قبل از اقدام به بارداری تزریق نماید.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:2 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

آنچه باید درباره سرطان معده بدانیم
شرح بیماری
سرطان معده عبارت است از رشد بدون كنترل سلو‌ل‌های بدخیم در معده، افراد بالای 40 سال را مبتلا می‌كند و شیوع آن در مردان 2 برابر زنان است. متأسفانه بیشتر افراد تا مراحل پیشرفته بیماری، علامتی ندارند.
 
علائم شایع
مراحل اولیه: علایم مبهم سوء هاضمه مثل پری، آروغ زدن، تهوع و كم اشتهایی
 
مراحل بعدی
-          كاهش وزن غیرقابل توجیه
-          بی‌اشتهایی
-          استفراغ خونی
-          مدفوع سیاه
-          پری پس از خوردن مقادیر اندك غذا
-          كم خونی
-          درد بالای شكم
-          توده قابل لمس در بالای شكم (گاهی اوقات)
 
علل
ناشناخته، شواهد حاكی از آن هستند كه كمبود میوه‌ها و سبزیجات تازه ممكن است یك عامل باشد.
 
عوامل خطر ابتلا به بیماری 
-          مردان بالای 40 سال
-          سابقه خانوادگی سرطان معده
-          كم خونی وخیم
-          سوء مصرف الكل
-          گاستریت مزمن (به ویژه همراه با عفونت با هلیكوباكتر پیلوری)
-          فقدان اسید طبیعی معده، سابقه جراحی معده با برداشتن جزئی از معده
-          رژیم غذایی كه شامل بسیاری از غذاهای دودی شده، ترش شده و نمك سود شده
-          مصرف زیاد پروتئین و مصرف مقادیر كم میوه‌های تازه و سبزیجات
  
 پیشگیری
-          به علایم سوء هاضمه كه بیش از چند روز طول بكشند، بی‌توجهی نكنید.
-          از یك رژیم غذایی مغذی و كاملاً متعادل استفاده كنید.
-          از مصرف الكل اجتناب كنید.
-          آزمایش‌های سالیانه غربالگری را كه توسط پزشك توصیه شده انجام دهید.
-          رژیم غذایی غنی از میوه‌ها و سبزی‌های تازه داشته باشید.
 
عواقب مورد انتظار
این بیماری در حال حاضر غیرقابل علاج تلقی می‌گردد. میزان بقای 5 ساله حتی در صورت درمان، پایین است. پژوهش‌های علمی در مورد علل و درمان آن ادامه دارند و لذا امیدواری برای درمان و علاج مؤثرتر وجود دارد.
 
عوارض احتمالی
-          خونریزی داخلی
-          تشخیص اشتباه به عنوان زخم معده
-          گسترش سرطان به كبد، استخوان‌ها و ریه‌ها
 
درمان
اصول كلی
-          آزمون‌های تشخیصی می‌توانند شامل بررسی‌های آزمایشگاهی خون از لحاظ كم‌خونی، آزمون‌های معده از لحاظ اسید و آزمون‌های مدفوع از لحاظ خونریزی و نیز اقدامات تشخیصی جراحی نظیر بیوپسی از طریق آندوسكوپی و سی‌تی‌اسكن و رادیوگرافی معده باشند.
-          در صورتی كه سرطان گسترش نیافته باشد، جراحی برای برداشتن بخشی یا تمامی معده، درمان پیشنهادی است.
-          شیمی درمانی ممكن است یك پاسخ موقتی حاصل كند.
 
داروها
داروهای ضد سرطان (گاهی اوقات)
 
رژیم غذایی
وعده‌های متعدد و كم حجمی از غذاهای نرم میل كنید. سعی كنید میزان مصرف كالری شما، ثابت باقی بماند.
 
 
درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
-          اگر شما یا یكی از اعضای خانواده‌تان علایم سرطان معده را داشته باشید.
-          اگر پس از جراحی، سوء هاضمه ایجاد شود و درعرض چند روز به دارو پاسخ ندهید.
-          اگردچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده‌اید. داروهای مورد استفاده ممكن است عوارض جانبی داشته باشند.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:1 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

پیس میکر چیست؟
به معنی تولید کننده ضربان قلب می باشد اگر سیستم هدایتی قلب به هر دلیلی دچار اختلال شود تحریک هیوکالد از منبع خارجی امکان پذیر است که این کار توسط ژنراتوری صورت می گیرد که آن را پیس میکر گویند .
 
* موارد استفاده از پیس میکر
- آسیستول بطنی ، وقفه سینوس متناوب ،            برادی کاردی شدید که برون ده قلبی کم و با حملات استوک آدامس باشد . بلوک درجه دو AV و بلوک کامل AV سندرم گره سینوسی بیمار (SSS) مهار آریتمی های دهلیزی یا بطنی و. . .
 
* سرعت (Rate) پیس میکر
سرعت با توجه به هدف درمانی و موقعیت بالینی تنظیم می شود به استثنای موارد اندکی سرعت ضربان قلب معمولا بین 80-70 ضربان در دقیقه تنظیم می شود .
 
* کیفیت ایجاد ضربان
دو نوع کیفیت اساسی در ایجاد ضربان به وسیله پیس میکر وجود دارد که شامل
الف : کیفیت سرعت ثابت Fix rate Asynchronou ب : کیفیت تقاضا Demand
در نوع اول پیس میکر ایمپالس های الکتریکی را به سرعت ثابت ،بدون توجه به ریتم قلبی بیمار صدق می کند این نوع برای مددجویانی که سرعت آنهابه طور طبیعی زیر 60 ضربان در دقیقه است و قلب تمایلی به پیدایش آریتمی ندارد استفاده می شود در نوع دوم از این کیفیت با ریتم قلبی بیمار رقابت                      نمی کند و روی امواج طبیعی قلب تحریک            نمی فرستد دراین نوع پیس میکر در صورت نیاز زمانی تحریک را می فرستد که سرعت ضربان قلب از حد تنظیم شده پیس میکر کمتر باشد در این صورت شروع به فرستادن تحریک می کند و ضربان قلب را در یک حد طبیعی نگه میدارد .
 
* انواع پیس میکرها باتوجه به مدت زمان استفاده از آنها :
الف : پیس میکر موقت :
- از راه قفسه سینه
- از راه وریدی
ب : پیس میکر دائمی
-از راه قفسه سینه
- از راه وریدی
 
* پیس میکر خارج جلدی
نوع غیر تهاجمی در موارد اورژانس تا وسایل جهت گذاشتن پیس موقت فراهم شود ، مواردی که گذاشتن پیس داخل ممنوع باشد ، اختلال در پیس دائم و ... نحوه قرار دادن الکترودها در سطح بدن بیشتر قدامی - خلفی است که در این حالت الکترود منفی قسمت چپ قفسه سینه بین زائده گزیفوئید و خط عمودی که از پستان می گذرد قرار می گیرد الکترود مثبت در پشت بیمار در زیر استخوان کتف چپ گذاشته می شود .
 
نکته :
- ناحیه پوست زیر الکترود باید تمیز و خشک باشد.
- موهای سینه شیو شود ( اگر زیاد بود )
- حاشیه چسبنده الکترودها به ژل آغشته نمی شود.
 
مراقبت های پرستاری در بیماران دارای پیس میکر
الف : مراقبتهای قبل از قرار دادن پیس میکر
- آموزش به بیمار در مورد نحوه عمل
- محل ورود شیو شود
-  ( ECG , v/s)کنترل و مانیتورینگ شود .
- سرم kvo وصل شود .
- تجویز آرام بخش و آنتی بیوتیک پروفیلاکسی
- آماده کردن کاتترس پیس میکر
- آماده کرن ترالی اورژانس و فیبر یلاتور
ب : مراقبت بعد از عمل قرار دادن پیس میکر
- تاریخ و ساعات قراردادن دستگاه نوع دستگاه و نام پزشک ثبت شود .
- رادیو گرافی سینه برای تعیین محل کاتتر
- ECG به طور دائم کنترل شود کنترل V/S ضروری است .
- در صورت استفاده از راه وریدی بی حرکتی عضلانی که کاتتر وارد شده بیمار تا 24 ساعت CBR باشد .
- تعویض پانسمان ناحیه ورود کاتتر و کنترل جابجایی کاتتر
- باطری ها در جای خشک نگه داری شود تاریخ استفاده و بر چسب پشت پیس میکر چسبانده شود نیمه عمر با طوی 4-2 ماه می باشد .
- محل قرار گیری پدالها cm 10 از ژنراتور فاصله داشته باشد .
- پس از نصب پیس دائم پیس موقت 3-2 روز باقی می ماند .
مراقبت منابع الکتریکی خطرناک باشید .
ج - آموزش به بیماران دارای پیس میکر دائم در زمان ترخیص
- بررسی زخم روزانه و گزارش هرگونه علائمی از التهاب - قرمزی - ترشح و حساسیت
- اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ
- خودداری از دستکاری ژنراتوری پیس میکر
- کنترل نبض رادیال یا کاروتید روزانه
- از نزدیک شدن به محیط با ولتاژ بالا که در آن نیروی مغناطیسی با تششع الکتریکی وجود دارد اجتناب شود .
- هنگام مسافرت با هواپیما از نشستن نزدیک بال هواپیما و عل آماده نمودن غذا خوداری شود .
- دزدگیر فروشگاهها روی عملکرد پیس تاثیر دارند.
- رادیو گرافی ساده روی ژنراتور پیس میکر اثری ندارد .
- از انجام فعالیت هایی که سبب صدمه به ژنراتور می شود اجتناب شود .
- همراه داشتن کارت شناسایی الزامی است .
- آموزش در مورد نوع دستگاه و عملکرد آن
- آموزش در مورد اهمیت مراجعات منظم به پزشک یا درمانگاه جهت بررسی عملکرد پیس و در صورت نیاز برنامه ریزی مجدد .
 
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:1 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


بیماری های آنورکتوم
درمان بیماران با اختلالات روده ای ورکتوم
بیماران با اختلالات آنورکتال بطور اولیه بعلت درد و خونریزی رکتال درجستجوی مراقبت های پزشکی برمی آیند. سایر شکایت های شایع عبارتنداز: بیرون زدگی هموروئید، ترشح ازمقعد، خارش پرینه، تورم با حساسیت آنان، تنگی وزخم، یبوست ناشی از تأخیر دراجابت مزاج که سبب ایجاد درد می شوند.
 
فیستول آنال:
فیستول آنال با یک مجرای باریک لوله ای و فیبروزه است که ازیک دریچه درکنار مقعد، درکانال آنوس ادامه می یابد. فیستول معمولاً بعلت عفونت به وجود می آید، همچنین ممکن است بعلت تروما، شقاق، یا آنتریت منطقه ای باشد ممکن است ازخلال دریچه پوستی، چرک یا مدفوع نشت کند سایر نشانه ها ممکن است بصورت دفع گاز یا مدفوع از واژن یا مثانه باشد. فسیتول درمان نشده ممکن است موجب عفونت سیستمیک بانشانه های وابسته به آن شود.
معمولاً قبل از التیام خود به خودی فیستول درمان جراحی توصیه می شود روده تحتانی با چند تنقیه تجویزی تمیز می گردد. درطی جراحی با قراردادن یک پراب یاتزریق متیلین بلو در داخل مجرا با مجرای سینوس شناسایی می شود. با ایجاد یک برش در دریچه رکتال فسیتول تامنفذ خروجی آن برداشته می شود وزخم به وسیله گاز پک می شود.
 
فیسور آنال (شقاق)
فیسور آنال با یک شقاق یا زخم طولی در دیواره کانال مقعدی می باشد فسیورها معمولاً بعلت ترومای ناشی از عبورمدفوع بزرگ وسفت ویا لخت شدن کانال آنوس ثانویه به استرس واضطراب ایجاد میشود. سایر علل عبارتند از: تولد نوزاد، تروما واستفاده بیش از حد ملین ها با فیسورها با دفع دردناک مدفوع با سوزش وخونریزی مشخص می شود.
اکثر فسیورها با معیارهای حمایتی التیام می یابند ، افزایش مصرف آب، حمام لگن وشیاف های نرم کننده . شیاف های ترکیبی یک عامل بی حسی بایک کورتیکواستروئید به تسکین ناراحتی می کند. اگر فسیورها به درمانهای حمایتی ونگهدارنده جواب ندهند جراحی لازم است. ممکن است چندین نوع پروسیجر اجرا شود.
دربعضی از اسفنکتر آنال متسع می شود و فیور برداشته می شود. دردیگر موارد قسمتی از اسفنکتر خارجی برش زده شود این کار سبب فلج اسفنکتر خارجی همراه با تسکین اسپاسم می شود وبه زخم امکان ترمیم می دهد.
 
هموروئیدها:
همورویئدها وریدهای متسع شده درکانال مقعد هستند. آنها بسیار شایع می باشند. درسن 50سالگی بیش از 50% افراد هموروئید درحال پیشرفت دارند. حاملگی ممکن است هموروئید راآغاز کند. یا آن را بدتر نماید. هموروئید به 2 نوع تقسیم می شود: آنها که به بالاتر از اسفنگتر هستند هموروئید داخلی وآنها که درخارج اسنفگتر بوده ودیده می شود هموروئید خارجی می باشند.
هموروئید سبب خارش ودرد می باشند.شایع ترین علت خونریزی قرمز روشن همراه با اجابت مزاج می باشند. هموروئیدهای خارجی باید درد شدید ناشی از التهاب وادم توأم می باشند. این مسئله ممکن است منجر به ایسکیمی ونکروز شود. هموروئیدهای داخلی معمولاً دردناک نمی باشند. مگر اینکه خونریزی دهنده باشند ویا سبب پرولاپس گردند.
نشانه ها وناراحتی ناشی از هموروئید با حفظ بهداشت فردی خوب و پرهیز از زور زدن درهنگام اجابت مزاج تسکین می یابند. یک رژیم غذایی پر باقی مانده که حاوی میوه وسبوس است در درمان موثر می باشد. اگر این مرحله باشکست مواجه شد ازملین های جاذب آب استفاده میشود که عبور مدفوع در روده را تسهیل کند. حمام لگن با پماد و شیاف حاوی عوامل بی حسی وقابض و استراحت دربستر به فروکش کردن علائم کمک می کنند.
چندین نوع درمان غیر جراحی برای هموروئید وجود دارد ازآن جمله می توان به فتوکوآگولاسیون با دیاتری دوقطبی ولیزر اشاره کرد. که مخاط وعضلات را تحت تأثیر قرار می دهند. تزریق محلولهای اسکلروز کننده نیز برای هموروئیدهای خونریزی دهنده کوچک موثراست. این پروسیجرها از پرولاپس جلوگیری می کند.
 
تشخیص های پرستاری:
- یبوست که بعلت نادیده گرفته شدن فوریت دراجابت مزاج سبب درد درهنگام دردمی شود.
- اضطراب بعلت جراحی واحساس شرم وخجالت
- درد بعلت تحریک ،فشار وحساسیت درمنطقه آنورکتال ثانویه به بیماری آنورکتال واسپاسم اسفنکتر بعد از جراحی
- احتباس ادراری بعلت اسپاسم رفلاکسی بعد ازعمل وترس از درد
- خطرعدم تأثیر رژیم های درمانی در درمان اختلال.
 
عوارض احتمالی:
عارضه احتمالی تنها خونریزی می باشد
مداخلات پرستاری:
برطرف نمودن یبوست: با استفاده از رژیم های غذایی مناسب ، استفاده بیشتر ازمایعات وراه رفتن
کاهش اضطراب   تسکین درد     تأمین دفع ادرار
تأمین مراقبت در منزل و جامعه
 
آموزش به بیمار برای مراقبت ازخود:
به بیمار آموزش داده می شود که با تمیز کردن آهسته پرینه با آب گرم وسپس خشک کردن آن با پدهای جاذب آب با منطقه پرینه را تمیز نگهدارد. باید ازکشیدن دستمال توالت به روی ناحیه پرینه خودداری شود.
آموزش درباره نحوه استفاده از حمام لگن وچگونگی امتحان درجه حرارت آب نیز انجام می شود. حمام لگن ممکن است دریک وان یا یک لگن پلاستیک4- 3 بار در روز انجام شود. حمام لگن باید 2-1 هفته پس از جراحی پس از هر بار حرکت روده اجرا شود. بیمار تشویق می شودکه برای جلوگیری از یبوست به احساس فوریت دفع سریعاً واکنش نشان دهد. رژیم غذایی باید درجهت افزایش مصرف مایعات وفیبر اصلاح شود . بیمار درباره رژیم غذایی تجویزی اهمیت عادات صحیح غذایی و ورزش واستفاده از ملین به طور صحیح آموزش داده شود. بیمار به انجام ورزش درحد متوسط تشویق می گردد که بهترین آن همان پیاده روی   می باشد.
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:0 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


آنچه باید در مورد اگزمای شیر خوارگی بدانیم
اگزما به عنوان واكنش حساسیتی شیرخواران نسبت به آلرژیهای خاص مطرح می شود كه سه نوع خوراكی - تماسی و یا استنشاقی دارد .
اگزمای شیرخوارگی التهاب پوستی است كه شایع می باشد و معمولا بین 2 الی 6 ماهگی شروع و تا 2 الی 3 سالگی ادامه دارد . در شیرمادرخواران بندرت دیده می شود و معمولا زمستان شروع و تابستان پایان می یابد.
50% این نوزادان دركودكی و یا بزرگسالی دچار آسم یا رینیت آلرژیك می شوند .
اگزما در شیر مادرخواران بندرت دیده می شود و در زمستان معمولا شروع شده و تابستان پایان می یابد.
 
عوامل اگزما ساز شامل :
شیر گاو - آلبومین - تخم مرغ گندم - آب پرتقال و همچنین عوامل دیگر شامل :
استعداد ژنتیكی - محتوی زیاد سدیم و آب در پوست - واكنش زیاد پوست نسبت به خراشیدگی و پوشاك و یا پوششهای تخت ( خصوصا پشم ) - صابون - گرما - سرما - اشعه شدید آفتاب و حتی عفونت های خفیف پوستی
 
بررسی علل و علائم و نشانه های بیماری و عوارض آن :
مویرگهای پوست در اگزما اتساع یافته ، پوست قرمز و ورم كرده می شود و مایع از مویرگها به بافت می روند و پاپول و وزیكول بروز می نماید كه پس از پارگی مایع خارج شده و بیرون می ریزد و خشك می شود كه خارش شدید نیز ایجاد میكند .
در اثر خاراندن پوست ضخیم شده و تشكیل شقاق می دهد كه ممكن است در اثر خاراندن عفونت ثانویه ایجاد شود ضایعات قرمز ابتدا در گونه ها پدیدار می شود كه با پیشانی و پوست سر انتشار می یابد و كمتر به پشت گوشها و گردن منتشر می شود و در كف دستها و پاها ظاهر نمی شود اگزما دارای دوره هایی از شدت و خاموشی است كه برای والدین ناامید كننده است . درماتیت بین 3 الی 5 سالگی معمولا خاموش   می شود .
اگزما دارای دوره هایی از شدت و خاموشی است كه برای والدین ناامید کننده است .
 
ارزیابی و آزمونهای تشخیصی و درمانی متداول :
تشخیص بر اساس نشانه های بالینی ( ضایعات قرمز و خارش شدید )
- سابقه خانوادگی حساسیت به مواد هوازی - افزایش غلظت ایمنوكلوبولین E در سرم - تولید آنتی بادی علیه مواد غذایی گوناگون و مواد استنشاقی مختلف - ائوزینوفیلی ( 5 الی 10 درصد در خون محیطی ) می باشد.
 
 
درمانهای توصیه شده و تدابیر :
مراقبت از این كودكان بایستی با آموزش لازم به والدین و مراقبت آنها در منزل صورت بگیرد كه در صورت عدم پاسخ نسبت به درمان یا آشفتگی عاطفی والدین ( در اثر بی خوابیهای طولانی ) بستری كردن كوتاه مدت در بیمارستان و مراقبت توسط پرستاران در امر درمان رضایت بخش می باشد .      
بعضی والدین كه احساس درماندگی در زمان بستری نوزاد می كنند ممكن است هنگام خاموشی اگزماو ترخیص احساس ناامنی نمایند كه برای رفع این موضوع بایستی پرستار در هنگام بستری والدین را تشویق به حضور فعال و ارتباط برقرار كردن با نوزاد خود نماید .
در مواردی كه احساس می شود حمایت بیش از حد از كودك وجود دارد پرستار بایستی محدودیتهایی در جهت رفتارهای غیر قابل پذیرش بنماید . در صورت احساس ناامنی در منزل توسط والدین بایستی جهت راهنمایی مجدد به پرستار بهداشت عمومی مراجعه نمایند .
هر گونه منبع تنش زا بایستی از زندگی والدین و كودك برطرف شود زیرا باعث تشدید اگزما می شود و بایستی اطمینان دارد كه ضایعات و اسكار برطرف می شوند مگر آنكه مسئله عفونت مطرح باشد .
هر گونه منبع تنش زا بایستی از زندگی والدین و كودك برطرف شوند زیرا باعث تشدید اگزما می شوند .
 
مراقبت در منزل و نكات لازم :
الف - گرد و خاك منزل :
در و پنجره ها بسته باشد - از مصرف پوشاك و پتوی پشمی خودداری شود فرش پشمی استفاده نشود از وسایل قابل شستشو برای پوشش پنجره به جای پرده یا كركره كه باعث تجمع خاك می شود استفاده شود - دستگاه تهویه هوا استفاده شود سقف و دیوارها قابل شستشو باشد از حداقل مبلمان استفاده شود و روی آنها با وسایل قابل شستشو پوشانیده شود از ملافه و روبالشی و روتختی قابل شستشو پوشانیده شود از ملافه و روبالشی و روتختی قابل شستشو و غیر پشمی استفاده شود .
ب - پروپشم :
بالش و تشك از جنس داكرون باشد حیوانات اهلی از محیط زندگی كودك دور شوند از استفاده كردن پوشاك حاوی پر یا پرزهای ریز خودداری شود .
ج - جلبك ها :
از گیاهان و اكواریم در محل زندگی استفاده نشود - آشپزخانه و دستشویی و حمام كاشی هایشان با مواد ضد كپك مثل لیزون تمیز شوند . از زیرزمین برای زندگی و بازی استفاده نشود وسیله ضد رطوبت در نواحی مرطوب استفاده شود .
 
 
رژیم دارویی و عوارض آن :
1- توجه و نظافت پوست ( شستشو با آب ولرم و استفاده از ژله یا روغن روی پوست )
2- پانسمانهای مرطوب ( از پانسمان مرطوب جهت كم كردن ترشح - برداشتن كروت - مرطوب كردن پوست با محلول بورووگازنرم و پنبه مصنوعی استفاده شود )
3- مالیدن داروهای موضعی ( پماد هیدوركورتیزون به مقدار مختصر استفاده شود چون مصرف طولانی آن باعث رشد زیاد مو و آتروفی پوست می شود و پوست را از اشعه ‎آفتاب حداقل به مدت 24 ساعت دور نگه داشت )
دستها را با جوراب پنبه ای نرم بپوشانید تا از خاراندن جلوگیری شود كودك را در معرض اشعه آفتاب و مارواء بنقش قرار دهید .
4- داروی ضد خارش برای رفع خارش استفاده شود .
 
رژیم غذایی و تحریكات انگیزشی :
1- دوری از آلرژیهای ا ختصاصی غذایی و محیطی .
2- نیازهای غذایی شامل : غذاهای جدید را به تدریج اضافه نمائید و مكمل های ویتامینی و معدنی را روزانه اضافه كنید
3- تامین آرامش انگیزشی شامل : استراحت، موقعیت تماس با دیگران فراهم شود - از اندازه های مختلف اسباب بازیها برای انگیزش حركات عمده ظریف استفاده شود .
4- پرهیز از استفاده از : شیر گاو - آلبومین - تخم مرغ و گندم و آب پرتقال



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 20:0 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

ایلئوستومی چیست ؟
ایلئوستومی دهانه ای است از ایلیوم بر روی شكم كه توسط عمل جراحی ایجاد می شود .
 
استوما :
دهانه روده كه به بیرون هدایت شده استوما نامیده می شود كه دردناك نیست ،‌ همیشه قرمز و مرطوب است و به راحتی خونریزی می كند .
 
علل ایجاد ایلیوستومی :
- بیماریهای مادرزادی و دستگاه گوارش
- بیماریهای التهابی روده كوچك شامل كرون و كولیت
- آسیبهای ناشی از ضربه به شكم 
- عوارض دیررس اشعه درمانی
 
مراقبت های پس از عمل جراحی :
پس از جراحی، اندازه ایلئوستومی بزرگ و متورم می باشد با گذشت چند هفته و كسب بهبودی اندازه آن كوچك می شود بلافاصله بعد از عمل ترشحات خروجی به شكل مایع از ایلئوستومی جریان می یابد پس از مدتی مدفوع خمیری شكل خواهد شد در فرد دارای ایلئوستومی مدفوع حاوی آنزیمهایی هستند كه می تواند برای پوست محرك باشد .
انتخاب كیسه مناسب نفش مهمی در پیشگیری از عوارض ایلئوستومی و بهبود كیفیت زندگی فرد در آینده دارد .
 
سیستم كیسه های ایلئوستومی :
این كیسه ها شامل سیستم یك تكه و دو تكه می باشند هر دو سیستم دارای چسب هستند كه با چسبیدن به پوست اطراف استوما از آن محافظت می نمایند . با این تفاوت كه در سیستم یك تكه چسب به كیسه متصل بوده ولی در سیستم دو تكه چسب از كیسه جدا می شود .
 
كیسه ته باز یا قابل تخلیه :
این كیسه بهترین انتخاب در زمان خرو ج ترشحات مایع و با دفعات زیاد می باشد . در انتهای كیسه گیره ای تعبیه شده است كه تخلیه آسان و سریع كیسه را ممكن می سازد
اگر مواد دفعی از استوما خمیری شكل باشد پیشنهاد می شود از كیسه های فیلتر دار استفاده نمایید .
بدین ترتیب از باد شدن كیسه در زیر لباس و احتمال پاره شدن آن ،جلوگیری می شود .
 
 
نكات ضروری در هنگام چسبانیدن كیسه :
جهت پاك كردن پوست از آب نیمه گرم استفاده نمایید بهتر است قبل از چسبانیدن كیسه ، پوست را با استفاده از پارچه نرم ، خشك و تمیز نمایید . بعد از چسباندن چسب پایه ، با دست به مدت سی تا شصت ثانیه آن را ماساژ دهید ماساژ و گرمای ناشی از آن چسب را فعال خواهد كرد .
- زمانی كه یك سوم تا یك دوم حجم كیسه ایلئوستومی پر شد آن را تخلیه نماید .
- در صورت استفاده از كیسه های دو تكه ، بهتر است چسب پایه را به صورت زاویه بر روی پوست بچسبانید .
- چسب پایه را هر سه تا پنج روز تعویض كنید می توانید چسب پایه و كیسه و یا پس از برداشتن آن استحمام نمایید در هنگام حمام كردن بهتر است از صابون بدون چربی و بدون لوسیون آن استفاده كنید .
 
دارو :
قرص های درشت ،قرص های پوشش دار، كپسول های آهسته رهش ، قرص های ضد بارداری ممکن است قبل از هضم كامل از بدن خارج شوند .
-پس از عمل ملین استفاده نكنید زیرا به شدت تعادل آب و مایعات بدن را بر هم می زند .
- آنتی اسید سبب اسهال یا یبوست می شود آنتی بیوتیك ها سبب اسهال می شوند .
 
رژیم غذایی :
رژیم غذایی متعادل داشته باشید .
- آهسته بخورید و به خوبی غذا را بجوید .
-غذاها را كم كم به رژیم خود اضافه كنید تا سیستم گوارش شما به آنها عادت كنید .
از خوردن غذاهای پرفیبر اجتناب كنید گاهی اوقات غذاهای پرفیبر در ایلیوم تولید توده ای می كنند كه به راحتی از استوما قابل عبور نیست .
 
غذاهایی كه سرشار از فیبر هستند :
از خوردن این غذاها شش تا هشت هفته بعد از عمل اجتناب كنید :
كرفس ، سبزیجات چینی ، گل كلم ، ذرت ، قارچ ، زرد آلو و انجیر خشك ، سیب ، انگور ، سیب زمینی، آجیل و پاپ كورن ، گوشتهای غلاف دار مثل سوسیس .
بو : اگر كیسه تمیز بوده و به طور مناسب چسبانده شده باشد بایستی بود را هنگام تخلیه و یا تعویض كیسه حس كنید .
 
غذاهایی كه تولید بو می كنند :
مارچوبه ،كلم برو كلی ، كلم دلمه ای ، كلم پیچ ، گل كلم ، تخم مرغ ، ماهی، سیر ، پیاز ، ادویه
گاز : گاهی گاز روده نتیجه بلع هوا می باشد مصرف نوشابه های گاز دار كشیدن سیگار . جویدن آدامس و جویدن با دهان باز می تواند هوای بلعیده شده را افزایش دهد .
 
غذاها و آشامیدنیهایی كه سبب افزایش گاز می شوند :
حبوبات آبجو ، كلم بروكلی ، كلم دلمه ای ، كلم پیچ ، گل كلم ، ذرت ، خیار ، قارچ ، نخود ، اسفناج.
 
غذاهایی كه مدفوع را سفت می كنند :
سس سیب ، موز ، پنیر ، گل ختمی ، برنج ، شیر جوشیده ، انواع ماكارونی ، رشته ، كره بادام زمینی ، چوب شور ، نشاسته ، نان تست ، ماست .
 
غذاهایی كه مدفوع را شل می كنند :
آبجو یا انواع الكل ، كلم بروكلی ، آب انگور ، میوه های تازه به جز موز ، حبوبات سبز ، آلو یا آب آلو و غذاهای پر ادویه و تند ، اسفناج
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:58 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


اشعه درمانی چیست؟

تعریف : اشعه درمانی استفاده از اشعه گاما برای از بین بردن سلولهای سرطانی به صورت کاهش دادن سرعت تقسیم میتوزی یا صدمه تولید DNA سلولها است که در نهایت حجم تومور را کاهش می دهد . انواع مختلف روشهای اشعه درمانی شامل : درمانهای خارجی، براکی تراپی یا درمان از طریق کاشتن مواد اشعه زا در بدن، درمان با مواد رادیواکتیو نظیر ید 131 ، ترمو رادیوتراپی داخلی و درمانهای توام از روشهای فوق می باشد .

 
عوارض جانبی :
عوارض حاد در حین درمان تا 6 ماه بعد از درمان بوجود می آیند . عوارض تحت حاد بعد از 6 ماه بروز کرده و عوارض مزمن که زمانهای متغییری جهت بروز دارند . عوارض جانبی در پوست زودتر بروز می کنند و در غشاء مخاطی ، ریشه موها و به طور دیررس در سیستم عروقی و عضلانی رخ می دهد . عوارض زودرس قابل درمان هستند ولی عوارض دیررس دائمی هستند . عوارض عمومی به صورت بی اشتهایی و خستگی رخ می دهند . اریتم گذرا در هفته های دوم و سوم بروز می کنند ، عوارض ریوی رادیوتراپی بصورت افزایش سرفه ، تنگی نفس و التهاب ریه می باشد .
تهوع ، استفراغ ، بی اشتهایی ، اسهال و احتقان شکمی از جمله عوارض گوارشی هستند و عوارض سمی اشعه درمانی بستگی به محل اشعه ، حجم بافت اشعه داده شده و کل حجم اشعه دارد .
 
آزمونهای تشخیص :
هر گونه اقدام تشخیصی از لحاظ هدف از انجام و یافته های طبیعی باید برای بیمار توضیح داده شود . آزمونهای شایع شامل : CBC ، بررسی الکترولیتها و تجزیه ادرار است .
 
درمان :
درمان طبی شامل داروهای ضد استفراغ ، آنتی بیوتیک ها داروهای ضد اسهال و ترکیبات خونی است .
 
مراقبت منزل :
- باید به بیمار و خانواده وی آموزشی نوشتاری و گفتاری ارائه داد .
- اطلاعات عمومی باید در زمینه مرور توضیحات پزشک در مورد درمان ، نوع درمان، روش تعداد جلسات و عوارض جانبی مورد انتظار باشد . باید به بیماران آموزش داد که میزان اشعه زیاد باعث عقیمی می گردد . اشعه زیاد در زنان باعث سرطان آندومتر و ترشحات آندومتری می گردد .
- در زمینه علایم هشدار دهنده باید به بیمار آموزش داد که موارد زیر را به پزشک یا پرستار اطلاع دهد .
واکنش های پوستی به صورت قرمزی ، تورم و درد التهاب غشاء ته حلق ، تهوع و استفراغ ، تاکی کاردی ، تنگس نفس ، خونریزی واژن یا رکتوم ، درد شکم و هماچوری .
- آموزش های خاص در مورد اجتناب از تماس با افرادی که دچار عفونت های تنفسی هستند . مراقبت از پوست و حفظ بهداشت فردی باید انجام بگیرد .
- در زمینه فعالیت باید به بیمار آموزش داد که جهت غلبه بر سرگیجه و خستگی در حد تحمل خود فعالیت کند و به طور منظم ورزش نماید .

- رژیم غذایی باید در وعده های فراوان و با حجم کم باشد قبل و بعد از اشعه درمانی بیمار چیزی میل نکنند و وی را به تشویق مایعات به میزان 3 لیتر در روز کرد .

- آموزش به بیماران جهت مراجعه منظم به پزشک و رعایت رژیم دارویی ضروری است .
 
 
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:55 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


آنچه که باید در مورد تزریق انسولین بدانید
انسولین چیست ؟
هورمونی است كه توسط سلول های بتای جزایر لانگرهانس در لوزالمعده ساخته و ترشح می شود این سلولها در صورت افزایش میزان قند خون ، انسولین بیشتری وارد خون می كنند و به این وسیله موجب كاهش قند خون می شوند . در افراد دیابتی ترشح انسولین كاهش یافته یا اینكه اصلا ترشح نمی شود و در نتیجه میزان قند خون افزایش می یابد .
حدود 10 تا 15 درصد افراد دیابتی كه اغلب جوانان لاغر، كودكان و نوجوانان می باشند و دیابت نوع یك را تشكیل می دهند انسولین تزریق می كنند.
 
انواع انسولین :
انسولین ها با توجه به منبع تهیه به دو دسته تقیسم می شوند امروزه با وجود انسولین انسانی ، درمان با انسولین حیوانی رایج نیست . انسولین موجود بر اساس رنگ ، شروع اثر ، حداكثر اثر و مدت زمان اثر به دو دسته تقسیم می شوند :
1- انسولین كریستال      
2- انسولین NPH
 
ردیف
نوع انسولین
رنگ
شروع اثر
زمان حداكثر اثر
مدت اثر
1
انسولین كریستال(معمولی)
شفاف
60-40 دقیقه پس از تزریق
6-5 ساعت پس از تزریق
8-6 ساعت
2
انسولینNPH
كدر یا شیری
90-60 دقیقه پس از تزریق
12-4 ساعت پس از تزریق
24 ساعت
 
مراقبتهای لازم جهت نگهداری و مصرف انسولین :
1- انسولین مصرفی را در جای خنك نگهداری كنید (دمای معمولی اتاق مناسب است) ، از یخ زدن انسولین خودداری شود .
2- از تزریق انسولین تاریخ گذشته خودداری كنید . و قبل از مصرف، حتما انسولین را از نظر شفافیت كنترل كنید .
3- انسولین را هر روز سر ساعت مشخص و قبل از خوردن وعده غذایی اصلی تزریق كنید .
4- از تزریق انسولین سرد خودداری نمائید . قبل از كشیدن انسولین ویال آن را بین كف دو دست به آرامی بگردانید و محل ورود سر سوزن را قبلا با پنبه آغشته به الكل ضد عفونی كنید .
5- برای هر نوع ویال انسولین سرنگ مخصوص همان ویال استفاده شود مثلا برای انسولین NPH 100 واحدی را سرنگ 100 واحدی و از سرنگ انسولینی استفاده كنید كه سوزن آن از سرنگ جدا نشود .
6- تنظیم میزان انسولین دریافتی بایستی توسط پزشك معالج انجام شود ، از كم و زیاد كردن خودسرانه میزان انسولین جدا خودداری كنید .
7- اگر لازم است از دو نوع انسولین ( معمولی و NPH ) استفاده شود ابتدا انسولین معمولی و سپس انسولین NPH را وارد سرنگ نمائید .
8- محل تزریق را قبلا با پنبه آغشته به الكل ضد عفونی كنید و اجازه دهید تا كاملا خشك شود سپس انسولین را تزریق كنید ( در صورت رعایت كامل نكات بهداشتی نیازی به ضد عفونی نیست )
9- انسولین را در زیر پوست و در بافت چربی تزریق كنید . محل تزریق را به طور مرتب تغییر دهید تزریق مداوم در یك محل موجب سفت شدن پوست آن قسمت خواهد شد .
جذب انسولین و ورود آن به جریان خون از قسمت های مختلف بدن با یكدیگر متفاوت است . جذب از طریق پوست شكم سریع تر از پوست ران است .
صبح ها انسولین را روی شكم و شب ها در ران تزریق كنید .
 
 
 
 
 
 

در صورت بروز قرمزی و تغییرات پوستی در محل تزریق حتما به پزشك مراجعه كنید .
 
روش صحیح تزریق انسولین
1- شیشه انسولین و سرنگ آماده باشد .
2- در صورتی كه از انسولین NPII ( كدر ) برای تزریق استفاده می كنید برای مخلوط شدن یكنواخت كریستالهای موجود شیشه انسولین را چند بار بین دو دست خود بغلطانید .
3- به اندازه مقدار انسولین تجویز شده ، هوا وارد سرنگ كنید .
4- هوای كشیده شده داخل سرنگ را وارد شیشه انسولین نمایید .
5- اكنون شیشه انسولین را به طرف بالا و سرنگ را به طرف پایین نگه دارید .
6- برای اینكه بعدا بتوانید هوای داخل سرنگ را خارج كنید ابتدا 3-4 واحد بیشتر از مقدار تجویز شده انسولین وارد سرنگ كنید برای خارج كردن هوای داخل سرنگ ، آهسته چند ضربه به سرنگ بزنید و سپس انسولین اضافی و هوای داخل سرنگ را به آرامی داخل شیشه انسولین وارد كنید .
7- محل تزریق را آماده كنید .
8- با انگشت شست و نشانه قسمتی از پوست محل تزریق را به طرف بالا بكشید .
9- در همان محلی كه پوست را به طرف بالا كشیده اید سرنگ را به طور عمودی یا 45 درجه وارد كنید و سپس پیستون سرنگ را كاملا فشار داده و بدین ترتیب انسولین را وارد بافت كنید .
 
توجه :
در كودكان ، نوجوانان و افراد لاغر بهتر است تزریق با زاوایه 45 درجه و در افراد چاق با زاویه 90 درجه انجام شود .
 
توصیه های ضروری :
اگر چه استفاده صحیح و بجای انسولین همراه با رعایت سایر نكات ، شادابی و امید به زندگی را برایتان به ارمغان می ‎آورد .
اما استفاده نابجای انسولین ( كمتر یا بیشتر از حد معمولی ) ممكن است موجب بروز عواقب غیر قابل جبرانی باشد .
 
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:55 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


آمبولی ریه چیست؟
آمبولی ریه وجود لخته خون یا چربی (به ندرت) دریکی از شریانهایی که به بافت ریه ها خونرسانی می کنند- لخته خون در ابتدا دریکی از وریدهای عمقی اندام تحتانی یا لگن شکل می گیرد. آمبولی چربی معمولاً ازناحیه یک شکستگی استخوان تشکیل می شود. لخته خون یا آمبولی چربی از طریق جریان خون وباعبور از قلب به یکی از شریانهای مشروب کننده بافت ریه راه یافته ودر آنجا مستقر میگردد. این پدیده سبب انسداد شریان مزبور ودرنتیجه کاهش توانایی تنفس وگاهی تخریب بافت ریه می گردد. آمبولی ریه درهمه سنین ممکن است رخ دهد ولی در بزرگسالان شایع تراست.
 
علائم شایع:
- کوتاهی نفس ناگهانی نفس
- غش کردن یا حالت غش پیداکردن
- درد قفسه سینه
- سرفه آگاهی همراه با خلط خونی
- تندی ضربان قلب
- تب خفیف،قبل ازبروز علائم فوق معمولاً تورم ودرد اندام تحتانی وجود دارد.
 
علل:
لخته شدن خون در وریدهای عمقی این حالت هر زمان که خون در داخل ورید تجمع یافته وبه خوبی جریان نداشته باشد می تواند ایجاد شود.
 
عوامل افزایش دهنده خطر
- سن بالای 60سال
- هرگونه آسیب یا بیماری مستلزم استراحت طولانی در بستر
- نشستن دریک وضعیت ثابت به مدت طولانی مثلاً در طی مسافرت با هواپیما.
- جراحی اخیر
- نارسایی احتقانی قلب
- اختلالات ریتم قلب
- پلی سیتمی ، کم خونی همولیتیک
- شکستگی استخوان
- چاقی، استعمال دخانیات
- بارداری
- مصرف قرصهای بارداری به خصوص در خانم های سیگاری
 
پیشگیری:
از استراحت طولانی مدت در بستر در طی بیماری خودداری کنید در طی دوره نقاهت از جوراب کشی استفاده کنید.(چه در هنگام استراحت در بستر و چه در هنگام برخاستن از بستر)
پس از جراحی هرچه سریعتر حرکت اندامهای تحتانی و راه رفتن را شروع کنید. خودداری از استعمال دخانیات ،بخصوص درخانمهای 35سال به بالا که قرص ضد بارداری مصرف می کنند.
اجتناب از جراحی های غیرضروری.
درطول سفر هر 2-1 ساعت مدتی ایستاده وراه بروید. مصرف یک قرص آسپرین در روز ممکن است نقش پیشگیری کننده دراین زمینه داشته باشد .(دراین باره با پزشک خودمشورت کنید.)
 
عوارض احتمالی:
مرگ سریع الوقوع دراثریک لخته بزرگ که بیش از 50% جریان خون ریه ها را مسدود کند.
خونریزی شدید داخل ریه دراثر لخته های کوچکتر
 
تشخیص:
بررسیهای تشخیصی شامل رادیوگرافی قفسه سینه، اسکن ریه، آنژیوگرافی ریه، نوار قلب، سمع قلب و ریه وآزمایشهای خون جهت       اندازه گیری عوامل انعقادی وزمان پروترومبین می باشد.
 
هدف درمانی عبارتست از:
حفظ عملکرد قلب وریه درحد قابل قبول تا برطرف شدن لخته وجلوگیری از عود آمبولی
جراحی ممکن است به منظور بستن ورید بزرگ منتهی به قلب وریه (ورید اجوف) با قراردادن یک صافی درداخل آن برای جلوگیری از عبور لخته ها به سمت قلب لازم باشد. (بندرت) درهنگام نشستن طولانی مدت طوری بنشینید که پاها بالاتر از رانها قرارگیرند.
استفاده ازجوراب کشی یا پیچیدن ساق پا یا باند کشی درهنگام خوابیدن پاها را بالاتر از سطح بستر قراردهید.
 
داروها:
داروهای ضد انعقاد در جهت حل کردن لخته و جلوگیری از ایجاد درباره آن موثر است . سطح داروهای ضد انعقاد باید به طور ومرتب        اندازه گیری شود تا اطمینان حاصل شود سطح آنها در حد مطلوب وبی خطراست تجویز اکسیژن درصورت نیاز آنتی بیوتیک ها درموارد آمبولی عفونی تاهنگام برطرف شدن علائم التهابی ناشی از لخته شدن خون دربستر استراحت نمایید. درطی استراحت دربستر اندامهای تحتانی را بطور مکرر حرکت دهید تابه جریان یافتن خون در آنها کمک شود.
 
درصورت بروز موارد زیر در درمان به پزشک خود مراجعه کنید.
-درد قفسه سینه
-سرفه همراه خلط خونی
-کوتاهی نفس
- تشدید تورم ودرد ساق پا



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:53 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


بیماری ام اس چیست ؟
بیماری ام اس یكی از بیماریهای دستگاه اعصاب مركزی ، یعنی مغز و نخاع می باشد بیماری مزمنی است كه برای مدت طولانی ادامه یافته و معمولا در سنین بین 20 تا 40 سال بروز می كند .
این بیماری زنان را بیشتر از مردان گرفتار می كند ( به نسبت سه زن در برابر دو مرد ) میزان ابتلا به ام اس در اروپا تقریبا یك نفر از هر هزار نفر می باشد ، اما در منطقه خاورمیانه این نسبت 4/42 نفر از هر صد هزار نفر است .
برای اینكه بدانیم بیماری ام اس چگونه بروز می كند لازمست ابتدا ساختمان دستگاه عصبی را بشناسیم .
دستگاه عصبی از مغز و نخاع تشكیل شده ا ست . علاوه برآنها رشته های عصبی ، نقش تعیین كننده ای در انتقال اطلاعات حركتی و حسی ایفاء می كنند .
 
هنگامیكه دچار بیماری ام اس می شوید ، چه اتفاقی رخ می دهد ؟
رشته های عصبی در مغز و نخاع توسط یك لایه محافظ به نام « میلین » (MYELIN) پوشیده شده اند ، كه همانند یك ماده عایق عمل كرده و موجبات انتقال بسیار سریع اطلاعات از مغز به دیگر بخشهای بدن را فراهم می كند .
هنگامی كه شخص دچار این بیماری می شود این لایه آسیب دیده و پیامهای ارسالی از دستگاه عصبی به كندی انتقال یافته و یا كلا متوقف می شوند .
این امر روی توان رشته های عصبی برای انتقال پیامها اثر می گذارد برای این آسیب دو علت وجود دارد ؛ پلاكهای التهابی كوچك در میلین ، صدمه دیدن و یا از بین رفتن میلین.
امكان دارد این التهاب برای چند هفته ادامه یافته و بعد از گذشت این مدت دستگاه عصبی به وضع طبیعی خود باز می گردد، و یا ممكن است این روند التهابی مجددا فعال شود و از خود ضایعاتی به جای بگذارد چنانچه میلین كلا از بین برود ، بازسازی آن امكان پذیر نیست .
 
عامل بیماری ام اس چیست ؟
عقیده همگان بر این است كه ام اس معلول یك علت نیست ، بلکه معمولا مجموعه ای از عوامل سبب بروز این بیماری می شوند .
احتمال دارد كه بیماران ام اس به علت عوامل ژنتیكی مستعد ابتلا به این بیماری باشند ، سپس به علت یك عامل ناشناخته محیطی ، بدن آنها حمله به سیستم اعصاب مركزی را آغاز می كند .
 
طبقه بندی انوع بیماری ام اس :
ام اس عود كنند ه- بهبود یابنده
Relapsing Remitting Multiple Sclerosis  
در این نوع ام اس ، وقفه هایی بین حمله ها وجود دارد ممكن است بیماری به كلی فروكش كرده یا شدت حمله كاهش پیدا كند . در دوران بهبودی بیماری ، ناتوانی در اعضا بیشتر نمی شود .
 
ام اس پیشرونده - عود كننده
Progressive Relapsing Multiple Sclerosis
در این نوع ام اس ، بیماری از ابتدا شدید و در حال پیشرفت می باشد و علاوه بر تشدید بیماری ، دورانهایی از فروكش و بهبودی وجود دارد كه هنگام عود مجدد ، همراه با تشدید ناتوانی اعضا است .
 
ام اس پیشرنده ثانویه :
Secondary Progressive Multiple Sclerosis
این نوع بیماری به صورت فرم عود كننده - بهبود یابنده شروع شده و پس از مدتی فرم پیشرونده پیدا می كند سیر بیماری همراه با پیدایش حملات و یا بدون عود می باشد ؛ گاهی مابین حملات بهبودی مختصری مشاهده می گردد .
 
ام اس پیشرونده از ابتدای بیماری
Primary Progressive Multiple Sclerosis
این نوع ام اس از همان ابتدا با ناتوانی رو به ازدیاد اعضای بدن همراه بوده و مدت زمان فروكش كردن و بهبود بیماری موقت و كوتاه است .
 
بیماری ام اس چگونه پیشرفت می كند ؟
به سختی می توان گفت این بیماری در هر فرد چه روند پیشرفتی دارد . مسیری كه بیماری ام اس طی می كند بستگی به شدت التهاب ضایعات میلین دارد . بروز التهاب از طریق تغییرات علائم بیماری قابل مشاهده است . این دوران به عود (RELAPSE) و یا شدت گرفتن (EXACERBATION) معروف می باشند ، و هنگامیكه التهاب فروكش می كند علائم بیماری كم می شوند و این به معنای فروكش كردن شدت علائم بیماری (REMISSION) و یا بهبودی (RECOVERY) است با این حال احتمالا برخی علائم باقی خواهند ماند و در برخی حالات این علائم برای چند هفته ادامه خواهند داشت ، و ممكن است با از بین رفتن میلین ، پیشرفتی تدریجی در علائم بیماری حاصل شود . با توجه به وجود موازنه ای بین عود بیماری و از بین رفتن تدریجی میلین ، می توان انواع این بیماری را از نظر بالینی طبقه بندی نمود .
 
علائمی كه ممكن است با ابتلا به ام اس به وجود آیند ؟ كدامند ؟
چون رشته های عصبی در چند نقطه از دستگاه اعصاب مركزی آسیب می بیند ؛ امكان دارد بیماران در معرض مجموعه متنوعی از علائم قرار گیرند كه برخی از آنها بیشتر بروز كرده و برخی كمتر ظاهر می شوند این علائم شامل موارد زیر است :
- تاری دید
- كاهش نیروی عضلانی در دستها و پاها
- احساس كرختی و یا تیر كشدن در پاها و یا دستها
- احساس درد به هنگام راه رفتن
- ناتوانی در كنترل مثانه و روده ها
- مشكلات جنسی
- عدم تعادل
- خستگی
- نا توانی در فكر كردن
- تغییرات مزاج / افسردگی
 
بیماری ام اس چگونه درمان می شود ؟
ام اس بیماری مزمنی است كه نمی توان آن را به طور كامل مداوا نمود ، ولی این به معنای عدم امكان درمان آن نیست ، درمانهای رایج عبارتند از :
 
كورتیكواستروئیدها :
این مواد به عنوان ضد التهاب معروف هستند و هیچ تاثیری در پیشروی بیماری ام اس ندارند . ولی می توانند شدت عود بیماری را كاهش دهند . تاثیرشان روی علائم حركتی بیشتر از علائم حسی و تعادلی می باشد.
 
اینترفرونها :
اینترفرونها از پروتئین های طبیعی خالص ساخته می شوند و به سه نوع آلفا ، بتا و گاما تقسیم می شوند ثابت شده ا ست كه اینترفرونهای بتا احتمال عود بیماری را به نسبت 30% در بیماران ام اس عود كننده بهبود یابنده كاهش داده و پیشرفت بیماری را كند می كنند اینترفرونها به صورت تزریقی وجود دارند و مقدار و نحوه تزریق آنها متفاوت است یك بار در هفته ، یك روز در میان ، یا سه روز در هفته اینترفرون بتا در بیماری ام اس پیشرونده ثانویه موثر می باشد اما دلایل كافی برای تاثیر آن در نوع ام اس پیشرونده از ابتدای بیماری در دست نیست .
 
كجا می توان اطلاعات بیشتری درباره بیماری ام اس به دست آورد ؟
امید است پس از خواندن این بروشور اطلاعات و توصیه های كاربردی درباره نحوه ادامه زندگی با بیماری به دست آورده باشید .
بدانید علیر غم ابتلا به بیماری ام اس، هنوز می توانید زندگی را به نحو مطلوب ادامه دهید ، مشروط بر اینكه با شرایط جدید و متغیر هماهنگ شوید .
برای كسب اطلاعات بیشتر درباه بیماری ام اس با پزشك خود مشورت نمائید .
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:53 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


وبا ویژه كاركنان بهداشتی
وبا و علائم آن
وبا یك بیماری میكروبی واگیردار با منشاء مدفوعی با قابلیت ایجاد اپیدمی‌های بزرگ برای انسان است. فرد ابتدا احساس پری و غر غر شكم و بدنبال آن دچار اسهال حاد شده كه در ابتدا كم و به تدریج زیاد می‌شود. اسهال گاهی همراه با استفراغ بدون حالت تهوع قبلی می‌باشد. معمولاً اسهال بیماران وبائی شبیه آب برنج است و در موارد شدید با دفع غیرقابل شمارش همراه است. دل درد، دل پیچه و تب معمولاً دیده نمی شود. عطش و درد عضلات شكم و ساق پا مشهود است. مدفوع بیماران وبائی بی‌بو یا بویی شبیه بوی ماهی دارد. 75% از افراد آلوده به عفونت هیچ علامتی از بیماری ندارند، 20% دچار اسهال خفیف و فقط تعداد كمی از افراد (2 الی 5%) دچار اسهال آبكی شدید می شوند. گاهی اوقات فرد در طی یك ساعت یك لیتر از مایعات بدنش را از دست می‌دهد كه باعث افت فشارخون – نبض ضعیف وخواب‌آلودگی و عدم هوشیاری خصوصاً در كودكان می‌شود كه بدون اقدامات درمانی بسیار خطرناك بوده و می‌تواند منجر به شوك و نهایتاً مرگ شود.
مطالعات وسیع نشان داده است كه نمی‌توان با كنترل مرزها از ورود وبا به یك كشور جلوگیری به عمل آورد با این حال می‌توان با روش‌های كنترل مناسب از انتشار آن در كشور جلوگیری كرد.
 
راه‌های انتقال
1-   عمدتاً بطور غیرمستقیم از طریق آب یا غذای آلوده، سبزیجات و میوه آلوده یا شسته شده با آب آلوده به مدفوع انسان باعث انتقال بیماری به افراد سالم می‌شود. غذاهایی كه بعد از پختن آلوده شده‌اند و برای چند ساعت در دمای اتاق مانده‌اند محیط مناسبی برای رشد عامل بیماری وبا هستند (مثل برنج پخته، سیب‌زمینی، مرغ، تخم مرغ، لوبیا و ...)
2-      از طریق دست آلوده، تماس با مدفوع و استفراغ بیماران، ملحفه و لوازم آلوده دیگر...
 
عامل بیماری و چگونگی بیمار زایی
عامل ایجاد بیماری وبا میكروبی به نام ویبریوكلرا است كه همراه اسهال و استفراغ افراد مبتلا به وبا دفع شده و در اثر دفع غیربهداشتی فضولات انسانی در محیط پراكنده شده موجب آلودگی آب‌های سطحی (چشمه، چاه معمولی، رودخانه و ...) می‌شود. آلودگی سبزیجات و میوه در حین آبیاری فاضلاب بسیار شایع است.
عامل بیماری وبا در محیط مرطوب و آبی برای مدت‌ها (سال‌ها) زنده می‌ماند اما در محیط خشك زود از بین می‌رود. اسید معده سد دفاعی خوبی برای مقابله با بیماری است. اما در صورت مصرف داروهای آنتی‌اسید یا مایعات فراوان اسید معده رقیق شده و میكروب از سد معده گذشته و در داخل روده كوچك تجمع و تكثیر نموده و تولید سمی می‌نماید كه این سم باعث ترشح آب و املاح زیاد از روده كوچك می‌شود و خطر بیماری بیشتر از این جهت می‌باشد.
 
خطرات و عوارض وبا
در یك جامعه غیرآماده، وبا قادر است 50% مرگ و میر ایجاد نماید اما با اقدامات درمانی مناسب مرگ و میر به كمتر از 1% كاهش می‌یابد.
1-      وبا در موارد شدید باعث كاهش آب و املاح بدن شده و حتی در طی چند ساعت فرد را به شوك و به كام مرگ می‌برد.
2-   نارسایی حاد كلیه كه بعلت مایعات از دست رفته و میزان ناكافی یا حجم كم مایعات تزریقی است و یا اینكه بیمار برای بار دوم و بیشتر دچار كاهش شدید آب و املاح می‌گردد.
3-      بدنبال كاهش آب و املاح پتاسیم نیز كاهش یافته و باعث ایست قلبی (سكته قلبی) می‌شود.
4-      در مادران باردار مبتلا 50% سقط جنین در پی دارد.
5-   با توجه به وجود حاملان سالم سلامت جامعه به خطر می‌افتد و باعث شیوع بیشتر بیماری در زمان‌های بعدی می‌گردد. كه تعداد ناقلان بیماری وبا 20 تا 100 برابر تعداد بیماران وبایی می‌باشد.
6-   ِادم ریه كه بصورت سرفه و مشكل در تنفس بروز می‌كند كه در اثر تجویز محلول‌های قندی یا نرمال سالین به تنهایی و بدون تجویز محلول ORS اتفاق می‌افتد.
7-      ایجاد تنش روحی روانی و در نتیجه سلامت روانی و اجتماعی جامعه به خطر می‌افتد.
 
تشخیص
براساس جداكردن سروگروپ01  یا O139 از ویبریوكلرا در مدفوع است. نمونه‌برداری باید در مدت زمان 24 ساعت اول بیماری قبل از مصرف هرگونه آنتی‌بیوتیك یا داروی دیگری انجام شود و برای انتقال آن از محیط كری بلر استفاده شود. محیط انتقال باید به اندازه كافی در مراكز بهداشتی درمانی وخانه‌های بهداشت و بیمارستان‌ها موجود باشد.
چون هدف از نمونه‌گیری مدفوع، ردیابی وجود بیماری در منطقه است باید نمونه‌گیری در تمام ماه‌های سال در حداقل مورد انتظارانجام شود.
 
بررسی و گزارش موارد
بررسی مداوم موارد اسهالی (جدید وتكراری) اساس كشف سریع بیماری وبا می‌باشد. ثبت روزانه اسهال و تغییرات در الگوی علائم اسهال (نظیر افزایش تعداد روزانه موارد و بروز اسهال شدید منجر به مرگ در یك فرد بالای 2 سال) و گزارش فوری آن به مركز بهداشت مهمترین عامل شناسایی و كشف موارد وباست.
 
تعریف اپیدمیولوژیك
وبای مظنون
هر فرد بالای 2 سال كه در اثر اسهال حاد آبكی دچار كم آبی شدید شود و یا به علت اسهال آبكی بمیرد.
 
وبای قطعی
مورد وبا وقتی قطعی است كه ویبریوكلرا O1 یا O139 از نمونه‌ی مدفوع بیمار مبتلا به اسهال جدا شود.
 
اقدامات توصیه شده در اولین برخورد با بیمار
درمان ویژه
1-      ارزیابی بیمار از نظر تعیین درجه كم آبی .
2-      هیدراتاسیون و جبران كم آبی بیمار (مایع درمانی).
3-      تجویز آنتی‌بیوتیك خوراكی.
 
پروتكل كشوری در برخورد با بیماری: گزارش دهی فوری
 
آنتی‌بیوتیك‌های توصیه شده برای درمان مبتلایان به وبا
آنتی بیوتیك
كودكان كمتر از 8 سال
بزرگسالان
توضیحات
داكسی سیكلین
-
Mg300/ تك دوز
به جز زنان باردار
سپیروفلوكساسین
-
 Mg250/ دوبار در روز به مدت 3 روز
1 گرم/ تك دوز به جز زنان باردار
تتراسیكلین
-
Mg500/ چهاربار در روز / به مدت 3 روز
به جز زنان باردار
اریترومایسین
Mg10 به ازای هر كیلو وزن بدن 4 بار در روز به مدت 3 روز
Mg 400 4 بار در روز به مدت 3 روز
توصیه‌ی WHO برای زنان باردار و كودكان
آمپی سیلین
Mg5/12 به ازای هركیلو وزن بدن 4 بار در روز به مدت 3 روز
Mg 500/ چهار بار در روز به مدت 3 روز
توصیه‌ی WHO برای زنان باردار و كودكان
 
هدف اصلی در درمان وبا جایگزینی مایعات و الكترولیت‌های از دست رفته می‌باشد. آب و الكترولیت 80 تا90% بیماران وبایی را تنها با محلول خوراكی ORS می‌توان جبران كرد. استفاده از آب میوه طبیعی بخصوص آب سیب رقیق شده با آب سالم بسیار مفید است.
در موارد اسهال شدید آب و الكترولیت را می‌بایست باسرعت از طریق محلول‌های تزریقی جبران كرد (3 تا 6 لیتر در ساعت برای بزرگسال) و به محض اینكه بیمار بتواند بنوشد می‌بایست از محلول ORS استفاده كرد.
محلول رینگر لاكتات بعلت داشتن تركیبات مناسب الكترولیتی جهت درمان وریدی ارجح است.
هیچگونه داروی ضد اسهال، ضد استفراغ و ضد اسپاسم بدون نظر پزشك نباید استفاده كرد.
 
بررسی موارد تماس
مراقبت افرادی كه از نظر خوردن و آشامیدن با بیمار در تماس بوده‌اند تا 5 روز بعد از تماس توصیه می‌شود در صورتیكه شواهد قوی از احتمال انتقال ثانویه مطرح باشد درمان دارویی موارد تماس دقیقاً مشابه بیماران انجام می‌شود.
 
كنترل اطرافیان و محیط
دفع بهداشتی فضولات انسانی، استفاده از مستراح‌های بهداشتی و ضدعفونی مستراح‌ها و مدفوع بیماران با استفاده از شیرآهك 20% یا كرئولین 5% و یا پركلرین با غلظت PPM، 2 یا هلامید 5 در هزار .
 
راههای پیشگیری
1-      برقراری نظام گزارش‌دهی دقیق و فوری.
2-      برقراری نظام مراقبت شامل نمونه‌برداری مدفوع از نظر التور از كلیه موارد اسهالی شدید.
3-      نظارت منظم بر سالم بودن اغذیه مصرفی و آب مصرفی شامل آب آشامیدنی، پخت و پز، شستشو و استخرها.
4-      نظارت دقیق بر دفع صحیح فضولات انسانی و زباله و مبارزه با حشرات با همكاری سازمان‌های مربوطه.
5-      آموزش كلیه نیروهای بهداشتی درمانی در تمام سطوح در مورد راه‌های سرایت، پیشگیری و درمان.
6-      آموزش بهداشت همگانی درخصوص رعایت بهداشت فردی و ....
7-      فراهم نمودن كلیه ابزار و تجهیزات لازم برای تشخیص بیماری و درمان مطابق دستورالعمل كشوری.   



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:52 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |



راهنمای پیشگیری و درمان شپش سر (برای اولیا مدارس)
تعریف
شپش یك انگل خارجی است و قدمت آلودگی ان به دوران قبل از تاریخ بر می‌گردد. این انگل در اغلب كشورهای جهان از جمله كشورهای برزیل، كانادا، انگلیس، فرانسه، هندوستان و سایر مناطق شایع می‌باشد. از دهه 1990 به بعد در ایالات متحده آمریكا سالانه 12 – 6 میلیون مورد ابتلا دیده شده است.
ابتلا به شپش در سنین مدرسه شایع می‌باشد و آگاهی از علائم و نشانه‌های آن در سنین مدرسه راهی موثر در جهت كنترل آلودگی است. شپش از خون انسان تغذیه می‌نماید. بزاق شپش حاوی مواد ضد انعقادی است كه از لخته شدن خون جلوگیری كرده و خارش شدیدی را موجب می‌شود. شپش قادر به پریدن و جهیدن نیست و حركت لغزشی دارد. طول عمر متوسط شپش ماده 30 روز و رنگ آن بین خاكستری تا قرمز متغیر است. تخمهای شپش ماده بنام رشك كوچك و سفید رنگ بوده و قدرت چسبندگی به ساقه مو را دارد.
شپش به دنبال تماس نزدیك بین فردی یا هنگامی كه افراد خانواده در فصول سرد و برای تامین گرما لباس بیشتری می‌پوشند شایع می‌باشد. شپش محدود به جامعه یا طبقه خاصی نیست و تمامی طبقات را مبتلا می‌كند. دخترها بیشتراز پسرها به شپش سر مبتلا می‌شوند كه علت آن تماس سر به سر بیشتر در این جنس می‌باشد. شپش در آب زنده نمی‌ماند زیرااز طریق سوراخ‌های كوچكی كه در اطراف بدنش بنام اسپیراكل دارد تنفس می‌كند بهمین دلیل در مناطقی مثل استخر قادر به فعالیت نیست و از طریق شنا و استخر منتقل نمی‌شود.
آشنایی والدین می‌تواند در پیشگیری از این آلودگی كمك كننده باشد. اما درك مطالب، تحت الشعاع عوامل مختلفی از جمله سطح تحصیلات و مهارت‌های ارتباطی والدین قرار می‌گیرد.
بایستی نحوه پیشگیری از آلودگی به شپش سر برای معلمین و كاركنان در مدارس، آموزش داده شود. این آموزش‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
-          نحوه تشخیص و درمان شپش سر.
-          روش‌های جدید درخصوص مواجهه با شپش سر.
-          اجرای سیاست‌های منطقه‌ای و روش‌های علمی برای مدیریت مناسب در برنامه مبارزه با شپش سر.
-     به كارگیری سیاست‌ها و قوانین مربوط به ارزشها و حقوق شخصی دانش‌آموز و خانواده آنان می‌توان با گرفتن اطلاعات از والدین، كاركنان سطوح اولیه بهداشتی و مربیان بهداشت در مدرسه‌ها شیوه پیشگیری و مبارزه با پدیكولوزیس را طراحی و ارائه نمود.
برای دستیابی به این امر (آموزش صحیح و اطلاع‌رسانی)، لازم است نكاتی را بررسی كرد ازجمله:
1-      شیوه‌های غربالگری.
2-      حساس سازی والدین و اولیا مدرسه.
3-      سیاست جداسازی .
4-      سیاست بازگشت مجدد دانش‌آموز به مدرسه.
سیاست‌های ثبت شده و مدون و یكسان می‌تواند از پیشرفت پدیكولوزیس پیشگیری نماید. اطلاعات در زمینه پیشگیری و درمان شپش سر می‌تواند در محتواهای آموزشی بهداشتی در مدارس نیز گنجانیده شود.
برنامه آموزشی باید مبتنی بر مدرسه، جامعه و خانواده باشد.
 
شپش منحصر به هیچ طبقه خاصی نیست و تمام اقشار را مبتلا می‌كند
اگر كودك شما مبتلا به شپش شد بدانید كه بدترین اتفاق عالم برای او رخ نداده است و مهم‌ترین نكته آن است كه در این خصوص والدین ترس بخود راه ندهند. البته شپش اگر برای مدتی بدون درمان بماند می‌تواند مشكلاتی برای سلامتی فرد و دیگران ایجاد كند. بزرگ‌ترین مشكل ایجاد حس مشمئز كننده‌ای است كه در دوستان و اطرافیان فرد مبتلا بوجود آمده و به مختل شدن روابط بین فردی می‌انجامد.
ابتلا به شپش یكی از بیماریهای شایع در همه سنین بویژه در سنین مدرسه می‌باشد.
شپش تن علاوه بر ناراحتیهایی كه در اثر گزش ایجاد می‌كند، ناقل بیماری تیفوس و تب راجعه نیز می‌باشد اما شپش سر هیچگونه بیماریی را منتقل نمی‌كند.
بنابراین آگاهی از علائم و نشانه‌های این بیماری در مدارس، گامی مثبت در جهت كنترل بیماری محسوب می‌شود.
 
مشخصات كلی شپش:
حشره‌ای كوچك، بدون بال و خونخوار است كه انگل خارجی بدن انسان بوده و می‌تواند تن، سر و عانه را آلوده كند. بنابراین سه نوع شپش وجود دارد:
1-      شپش سر
2-      شپش بدن
3-      شپش عانه
تخم شپش، رشك نام دارد و بیضی شكل و سفیدرنگ و به اندازه ته سنجاق می‌باشد و به مو و درز لباس می‌چسبد.
 
محل زندگی :
شپش سر در لابلای موهای سر زندگی می‌كند و این مناطق (عقب سر و نیز قسمت پشت گوش) را مورد گزش قرار می‌دهد.
شپشس بدن، در مسیر درزهای داخلی و چینهای لباسها زندگی می‌كند.
شپش عانه در محل عانه است و احتمالاً در سایر نقاط بدن ممكن است مشاهده شود.
 
علائم:
علائم ابتلا به شپش سر
خارش مداوم پشت سر و گردن كه ناشی از واكنش حساسیتی نسبت به بزاق شپش می‌باشد كه در حین خون خوردن از بدن انسان به پوست وارد می‌شود.
اغلب اوقات وجود شپش سر ممكن است بدون علامت باشد و فقط به طور تصادفی توسط والدین، معلمین یا پرستاران مدرسه تشخیص داده شود.
البته باید توجه داشت كه عفونت جدید شپش سر همیشه سبب خارش سر نمی‌شود.
شپش ممكن است انسانها را در هر سنی و با هر جنسیتی مبتلا كند اما تاثیرات آن بر وضعیت تحصیلی و حالات عاطفی دانش‌آموز بارز است.
شپش سر عمدتا در نواحی پشت گوش و پس سر زندگی كرده و تخم‌گذاری می‌كند. در هنگام بیماریابی دقت به این نكته كمك كننده است.
وجود غدد لنفاوی متورم و دردناك در نواحی پس سر و پشت گوش یكی از علائم مهم بیماری است.
 
تشخیص افتراقی:
بعضی اوقات پوسته‌های سفید ریز مثل شوره در مو ممكن است باتخم شپش اشتباه شوند.
اما باید توجه داشت كه تخم‌های شپش به سختی كنده می شوند چون به قسمت ساقه می‌چسبند در حالیكه شوره سر یا سایر پوسته‌ها براحتی با برس برداشته می‌شوند.
والدین بایستی بدنبال رشك‌هایی كه متصل به موها نیز می‌باشند بگردند. البته راه تشخیص قطعی با والدین نمی‌باشد بلكه در صورت مشكوك شدن باید پزشك یا پرسنل بهداشتی آن را تایید نمایند زیرا آنها راحت‌تر می‌توانند اگزما، حساسیت یا سایر بیماریهای پوستی را از شپش تشخیص دهند.
براساس اطلاعات به دست آمده از والدین، گروه پزشكی و مربیان بهداشت می‌توان سیاست واحدی را برای مبارزه با شپش سر پی‌گیری نمود.
 
2- علائم ابتلا به شپش بدن:
الف) خارش شدید.
ب) ضخیم شدن پوست.
 
3- علائم ابتلا به شپش عانه:  
الف) خارش غیرقابل تحمل در ناحیه عانه.
ب) لكه‌های آبی رنگ.
 
راههای انتقال:  
1-      از طریق تماس مستقیم افراد سالم با افراد آلوده.
2-      از طریق تماس غیرمستقیم بصورت استفاده از وسایل شخصی آلوده (لباسها، پتو، ملحفه، شانه، برس، حوله، كلاه، روسری و ....)
 
روش های غربالگری:
غربالگری دسته جمعی معمولاً توصیه نمی شود.
معمولاً در بیماریابی جمعی در مدارس وحشت و ترس در بین دانش‌آموزان پیش می‌آید. با یافتن دانش‌آموز یا فرد مبتلا باید وی را به اولین مركز بهداشتی درمانی یا مربی مدرسه ارجاع داد. زمانی كه سر كودكی را از نظر شپش بررسی می‌كنید باید از علائم خارش و مانند آن آگاه باشد. پشت گوش‌ها و گردن و فرق سر را از نظر وجود تخم شپش چك نمایید. یكی ازتشخیص‌های افتراقی شپش سر وجود شوره سر می‌باشد.
بعضی اوقات پوسته‌های سفید ریز مثل شوره در مو ممكن است با تخم شپش اشتباه شوند. اما باید توجه داشت كه تخم‌های شپش به سختی كنده می‌شوند چون به قسمت ساقه می‌چسبند در حالیكه شوره سر یا سایر پوسته‌ها براحتی با برس برداشته می‌شوند.
از نظر جداسازی دانش‌آموزان نظرات مختلفی وجود دارد. معمولاً با شروع درمان به شرط رعایت نكات مورد نظر (مثل عدم استفاده از وسایل شخصی یكدیگر و مراقبت ویژه تا دو هفته) دانش آموز می‌تواند به مدرسه برود. اما امكان تكرار درمان بعد از 10-8 روز وجود دارد.
 
درمان:
پاكسازی محیط خانه همزمان با درمان فرد باید صورت پذیرد (شپش سر معمولا در خارج از سر میزبان بیش از یك روز زنده نمی‌ماند) موارد زیر نیز توصیه می‌شوند:
1-   شستن لباسهایی كه اخیرا استفاده شده و حوله، ملافه و مانند آن در آب جوش، لباس یا پارچه باید حدود 20-10 دقیقه در آب داغ بماند.
2-      فرش‌ها، موكت و روكش ماشین با جاروبرقی پاك شود.
3-      عروسك یا اسباب بازی كه كودك با آن می‌خوابد به شیوه بالا شستشو شود.
4-      اگر بعضی اجسام قابل شستشو نیستند باید به مدت دو هفته در كیسه پلاستیكی با درب بسته نگهداری شوند.
5-      شانه سر، برس، گل سر و سایر اشیاء همگی با آب داغ باید شسته شوند.
6-   درمان كاملاً با نظر پزشك انجام پذیرد و 10-8 روز بعد از درمان دانش آموز مجدداً باید معاینه شود تا در صورت وجود آلودگی فعال درمان تغییر یا تكرار شود.
7-      استفاده از حشره‌كش‌ها توصیه نمی‌شود.
 
  
با توجه به موارد ذكر شده آگاهی از فرایند زیر برای بررسی بیماری مفید می‌باشد.
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:52 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

هموروئید (بواسیر) چیست؟
بواسیر چیست؟
5/2 سانتی‌متر انتهایی كولون (روده بزرگ) كانال مقعدی نامیده می‌شود. كانال مقعدی با شبكه‌ای از وریدهای كوچك كه درست زیر پوست هستند، پوشیده می‌شود. فعالیت‌های معینی، از قبیل زور زدن برای بیرون راندن مدفوع (بخصوص موقع یبوست) یا نشستن طولانی مدت، ممكن است باعث بزرگی این وریدها بشود.
این وریدهای بزرگ شده لایه‌های متورم بافتی را درست می‌كند كه ما آنها را بواسیر می‌نامیم. مدفوع سخت ممكن است بواسیر را بیشتر تحریك كرده و آنها رااز كانال مقعدی بیرون براند.
 
انواع بواسیر
دونوع بواسیر ممكن است ایجاد شود:
بواسیر خارجی:
دیده و احساس می‌شود (مانند لایه‌های نرمی بیرون از مقعد جایی كه روده بزرگ باز می‌شود) آنها به ندرت باعث درد می‌شوند مگر این كه لخته خونی داخل آنها شكل بگیرد. كه در این صورت می‌توانند باعث درد ناگهانی و شدید شوند.
 
بواسیر داخلی:
به طور شایع به صورت خوشه‌هایی اطراف دیواره كانال مقعدی واقع می‌شوند. بواسیر ممكن است بعضی اوقات به بیرون گسترش یابد. معمولاً بدون درد است. ولی می‌تواند خونریزی كند و یا موجب ترشح موكوس (بلغم) شود. مسایل دیگری ممكن است علایمی شبیه به علایم بواسیر ایجاد كنند. یك شقاق (ترك خوردگی كانال مقعد كه باید از بواسیر افتراق داده شود) ممكن است خودش را در كانال مقعدی ظاهر كند و باعث درد و خونریزی شود.
 
علائم بواسیر
اكثراً بواسیر بدون خطر می‌باشد و بجز خونریزی محدود علامتی ندارد. اگر شما بواسیر دارید ممكن است متوجه یك یا چند تا ازعلایم ذیل بشوید:
-          خونریزی كه معمولاً همراه با مدفوع و یا پس از دفع به صورت قطره قطره یا خون پاشی خواهد بود. (شایع‌ترین علامت)
-          درد.
-          خارش.
-          سوزش.
-          ترشح مواد بلغمی و تحریك اطراف مقعد
لازم به یادآوری است كه هر خونریزی از مقعد را نباید به حساب بواسیر گذاشت بلكه توسط پزشك باید بررسی‌های لازم انجام شود تا علل دیگر نیز رد گردد.
 
علل بواسیر
فشار آوردن به شكم موقع اسهال و مدفوع خشك و سفت از علل شایع هموروئید هستند. خیلی از خانم‌ها در طی حاملگی دچار هموروئید می‌شوند.
نشستن یا ایستادن طولانی می‌توان یك عامل باشد. علل دیگر شامل بلند كردن اشیای سنگین، ورزش نكردن، ورزش خیلی سنگین، سرفه مزمن، عادات بیرون روی نادرست (از قبیل زور زدن برای دفع مدفوع یا نشستن بر روی دستشویی برای مدت طولانی) است.
 
بررسی شما
وجود بواسیر به تنهایی بیماری تلقی نمی‌شود و عوارض آن نیز خطرناك و جدی نمی‌باشد. این مشكل موضعی است و تأثیری روی سایر اندام‌ها و قسمت‌های دیگر بدن ندارد.
مسئله مهم شباهت برخی علایم آن مثل خونریزی از مقعد با بیماری‌های خیلی جدی مثل پولیپ یا سرطان روده بزرگ است. اغلب بیماران مشاهده كمی خون در مدفوع را به حساب بواسیر می‌گذارند در حالی كه با وجود بواسیر ممكن است علت خونریزی پولیپ و یا سطان روده بزرگ باشد. به همین دلیل پس از مشاهده خون در مدفوع برای اولین بار لازم است با پزشك مشورت نمود و در صورت لزوم برای بررسی كامل روده بزرگ كولونوسكوپی انجام داد.
 
 
تاریخچه پزشكی شما و معاینه
ممكن است پزشك شما درباره علایم و اینكه از چه موقع آنها را دارید سؤال كند. همچنین ممكن است درباره تغذیه شما، عادات بیرون روی، فعالیت‌هایتان و هر دارویی كه شما استفاده می‌كنید، سوالاتی شود. پزشكتان ممكن است یك معاینه برای دیدن پوست مقعد شما و یك معاینه با انگشت دست جهت لمس بواسیر در ناحیه كانال مقعدی انجام دهد. یك معاینه با آنوسكوپ، ممكن است انجام گیرد. در طی این معاینه یك لوله برای دیدن قسمت پایینی كانال مقعدی گذاشته می‌شود.
 
آزمایش‌ها
ممكن است برای رد سایر مسایل آزمایشات اضافی انجام شد، پزشكتان ممكن است مدفوع شما را جهت وجود خون در آن آزمایش كند. همچنین شما ممكن است سیگموئیدوسكوپی یا كولونوسكوپی شوید. در طی این آزمایشات یك لوله نوردار برای معاینه روده بزرگ شما به كار می رود. گاهی اوقات یك باریم انما، كه گرافی با اشعه ایكس از روده بزرگ است ممكن است انجام شود.
 
درمان بواسیر
در خیلی از موارد، پزشكتان یك طرح درمانی كه شما در منزل پیگیر آن خواهید بود. پیشنهاد می‌كند. اهداف این درمان متوقف نمودن خونریزی و دفع راحت‌تر مدفوع و در مواردی نیز درمان موضعی به خصوص برداشتن بواسیر خونریزی دهنده با لیگاتور به صوت سرپایی كه معمولاً بدون درد است در موارد نادر انجام عمل جراحی ضروری است.
 
رهانیدن شما از علایم
برخی روش‌های درمانی ساده
روش‌های درمانی كه شما می‌توانید در منزل انجام دهید.
-          به مدت چند دقیقه در آب گرم بنشینید، كمپرس گرم نیز می‌تواند سبب خلاصی فوری شما شود.
-     درمان‌های غیرنسخه‌ای از قبیل نشستن بر روی دستشویی فقط به مدت لازم و پرهیز از زور زدن می‌تواند از تحریك مقعد كه خود منجر به ادم و تورم می‌شود، جلوگیری كند. برای این منظور توالت فرنگی توصیه می‌شود.
 
نكته خیلی مهم: هروقت خون در مدفوع دارید حتماً با پزشك خود مشورت كنید و آن را همیشه به حساب بواسیر نگذارید چون ممكن است علاوه بر بواسیر بیماری دیگری چون پولیپ یا تومور علت خونریزی باشد.
 
درمان اسهال مزمن و یبوست
 اسهال مزمن مهم‌ترین علت بواسیر است كه باید علت آن دقیقاً مشخص و درمان شود در صورت داشتن اسهال مزمن با پزشك معالج خود مشورت كنید. برای درمان یبوست در وقت‌های منظم روزانه به ویژه صبح‌ها جهت دفع به طور عادتی به دستشویی بروید. غذای پرفیبر بخورید و روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید و با هر وعده غذای جامد یك قاشق روغن زیتون مصرف كنید. وقتی ورزش منظم با یك غذای مناسب تركیب بشود می‌تواند منجر به پیشگیری از یبوست شود (یادآور می‌شود یبوست علت ناشایع بواسیر است و بیشتر اسهال باعث بواسیر می‌شود).
 
مواد پرفیبر
از فیبرهای غذایی زیر همراه غذای روزمره استفاده كنید تا به جلوگیری از مسئله بواسیر كمك كند.
-          حبوبات پرفیبر (نخود، لوبیا، باقلا و ...).
-          سبوس و حبوبات به طور كامل از قبیل برنج قهوه‌ای رنگ.
-          سبزیجات (از قبیل هویج، گل كلم، گلابی).
-          میوه‌های تازه و لوبیاها (به خصوص لوبیاهایی نظیر عدس، لوبیا قرمز و ....) .
اگر ضروری باشد پزشكتان ممكن است مواد فیبری دیگری كه بدون نسخه در دسترس است توصیه كند.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:51 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

چقدر در معرض خطر بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی هستید؟
عوامل خطر قابل كنترل
- فشار خون بالا
- كلسترول خون بالا
- قند خون بالا
- استعمال دخانیات
- اضافه وزن / چاقی
- كم تحركی
- تغذیه نامناسب
 
عوامل خطر غیرقابل كنترل
- سابقه خانوادگی
- جنسیت
- سن
 
بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی اولین عامل مرگ و میر مردم دنیا است بطوریكه سالانه جان 5/17 میلیون انسان را می‌گیرد. ما نیز به دلیل سبك زندگی و خصوصیات سرشتی ممكن است در معرض این خطر باشیم هرچند كه از آن آگاهی نداریم. بعضی از عوامل خطر مؤثر در این زمینه را می‌توان كنترل نمود مثل فشارخون بالا، كلسترول و استعمال دخانیات اما در مورد عواملی نظیر جنسیت و سابقه خانوادگی نمی‌توان كاری كرد.
هریك ازاین عوامل خطر بطور جداگانه و یا در همراهی با یكدیگر می‌توانند شما را مستعد ابتلاء به بیماری‌های قلبی و یا سكته‌های مغزی نمایند.
پس
1-      عوامل خطر بیماری‌های قلبی‌ و سكته‌های مغزی را بشناسید.
2-      خود را از نظر وجود عوامل خطر این بیماری‌ها ارزیابی كنید.
3-      در صورت وجود عامل یا عوامل خطر قابل كنترل، هرچه زودتر نسبت به اصلاح آن اقدام كنید.
 
عوامل خطر بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی
عوامل خطر قابل كنترل
 
فشارخون بالا
یك قاتل خاموش كه مهمترین عامل سكته‌های مغزی و عامل خطر عمده برای تقریباً نیمی از كل بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی است.
 
كلسترول خون بالا
عامل حدود یك سوم بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی در جهان است. كلسترول از دو قسمت خوب (HDL) و بد (LDL)  تشكیل شده است. تری‌گلیسیرید نوع دیگری از چربی خون است كه افزایش آن نیز در بروز بیماری‌های قلبی نقش دارد.
 
قند خون بالا
شانس افراد دیابتی برای ابتلاء به بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی دو برابر افراد غیر دیابتی است.
 
استعمال دخانیات
با استعمال دخایات خطر بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی دو برابر می‌شود.
 
اضافه وزن/ چاقی
خطر ایجاد فشارخون بالا، دیابت و تنگی و گرفتگی شریان‌ها را افزایش می‌دهد. تجمع چربی در ناحیه شكم نیز یك عامل خطر است.
 
كم تحركی
خطر بروز بیماری‌های قلبی را 5/2 برابر افزایش می‌دهد.
 
تغذیه نامناسب
مصرف زیاد نمك می‌تواند منجر به فشارخون بالا شود. مصرف زیاد انواع چربی می‌تواند باعث گرفتگی شریان‌ها شود. مصرف كم میوه و سبزی عامل حدود 20 درصد از بیماری‌های قلبی و سكته‌های مغزی در جهان است.
 
عوامل خطر غیرقابل كنترل
سن
بعد از سن 55 سالگی به ازای هر 10 سال خطر بیماری‌های قلبی عروقی و سكته‌های مغزی دو برابر می‌شود.
 
سابقه خانوادگی
 در صورتی كه یكی از والدین، خواهر یا برادر شما سابقه بیماری عروق كرونر یا سكته مغزی قبل از 55 سالگی در مورد مردان و قبل از 65 سالگی در مورد زنان داشته باشد شانس شما برای ابتلاء به این بیماری‌ها افزایش می‌یابد.
 
جنسیت
خطر بیماری‌های قلبی در مردان نسبت به زنان (در سن قبل از یائسگی) بیشتر است اما بعد از سن یائسگی این خطر یكسان می‌شود. خطر سكته مغزی برای مردان و زنان مشابه است.
 
خطر را از خود دور كنید
 
میوه و سبزی بیشتر مصرف كنید
روزانه حداقل 5 واحد میوه و سبزی میل كنید.
 
تحرك بدنی داشته باشید
حتی 30 دقیقه فعالیت بدنی تند در روز می‌تواند فشارخون را كاهش دهد.
 
مصرف نمك را كاهش و از خوردن غذاهای فرآوری شده خودداری كنید
 
از استعمال دخانیات بپرهیزید
 در صورت ترك دخانیات، خطر بیماری‌های عروق كرونر در عرض یك سال نصف و در طی 15 سال به وضعیت عادی بر می‌گردد.
 
وزن خود را كنترل كنید
كاهش وزن بویژه همراه با كاهش مصرف نمك باعث كاهش فشارخون می‌شود.
 
قلبی سالم برای زندگی طولانی داشته باشید.
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:50 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

سزارین یا زایمان طبیعی
 
زایمان :
زایمان امری است طبیعی و معمولا با همكاری مادر و فرد کمک كننده به زایمان انجام می شود . زایمان به دو روش طبیعی و سزارین انجام می شود .
 
زایمان به روش سزارین :
سزارین یك عمل جراحی بزرگ محسوب می شود و مانند سایر اعمال جراحی نیاز به اتاق عمل دارد در این روش نوزاد از طریق برش جرا حی كه بر روی شكم و رحم داده می شود متولد می گردد .
 
مزایای زایمان طبیعی :
* در حین زایمان مادر كاملا هوشیار است و در جریان روند زایمان قرار می گیرد.
* پس از زایمان طبیعی مادر سریعا از سلامت نوزاد خود مطمئن می شود زیرا مادر هوشیار است و بلافاصله نوزاد را می بیند .
* در زایمان طبیعی چون فاصله بین زایمان و شروع اولین شیر دهی كوتاهتر می باشد مادران در تداوم شیر دهی موفق ترند .
* در برقراری ارتباط عاطفی با نوزاد خویش موفق تر از مادران سزارینی هستند .
* حجم خونی كه مادر در زایمان طبیعی از دست می دهد تقریبا نصف سزارین است .
* درصد ابتلا مادران به عفونت خیلی كمتر از سزارین است .
* خطرات عمل و عوارض بیهوشی در زایمان طبیعی وجود ندارد .
* طول مدت بستری و بازگشت به كارهای روزمره خیلی كمتر از سزارین است و مادرانی كه زایمان طبیعی دارند خیلی زود به محیط خانواده باز می گردند .
* از نظر اقتصادی زایمان طبیعی به نفع مادر ، خانواده ، بیمارستان و جامعه می باشد .
* تناسب اندام خود را با انجام ورزشهای بعد از زایمان خیلی سریعتر از مادران سزارینی به دست می آورند . ‏
 
عوارض سزارین :
1- در خانمهای سزارینی، احتمال سزارینهای بعدی افزایش می یابد .
2- اختلالات خلقی مادر مثل افسردگی در این مادران بیشتر از مادرانی است كه به صورت طبیعی زایمان داشته اند .
3- احساس ترس و نگرانی از حاملگی بعدی در این مادران بیشتر از مادرانی است كه به صورت طبیعی زایمان داشته اند .
4- این مادران نمی توانند یك ارتباط عاطفی مناسب و زود هنگام با نوزادشان داشته باشند ( به علت حالت بیهوشی و درد زیاد بعد از عمل ).
5- داروهای بیهوشی باعث احساس خستگی ، خواب آلودگی به مدت طولانی تری در مادران سزارینی شده و همچنین این داروها در بیهوشی طولانی مدت بر روی جنین نیز عوارضی دارد .
6- طول مدت بستری در بیمارستان در مادران سزارینی بیشتر است در نتیجه هزینه اقتصادی بیشتری دارد .
7- احتمال عفونتهای ادراری در سزارین به علت ضربه و صدمه ایكه به سیستم ادراری در حین عمل وارد می شود بیشتر است .
8- احتمال ایجاد یبوست به علت استفاده از داروهای بیهوشی و كم تحركی ( به علت دردهای پس از سزارین ) در این مادران بیشتر است .
9-این مادران به علت حالت بیهوشی و دردهای پس از عمل قادر به شروع شیردهی به موقع نخواهند بود كه این امر باعث می شود طول مدت شیردهی كاهش یابد .
10- عوارض عصبی ( مثل فلج بازو ) در این نوزادان بیشتر مشاهده می شود .
11- احتمال ایجاد مشكلات تنفسی در نوزاد اینکه به طریق سزارین متولد شده اند نسبت به نوزادان متولد شده به روش زایمان طبیعی بیشتر است .
 
نكته :
سزارین تنها در موقعی كاربرد دارد كه زایمان طبیعی برای مادر و جنین با خطر همراه باشد . در این موارد بایستی به توصیه های پزشك و مامای معالج خویش عمل نمود . در غیر این صورت تمامی مادران قادرند یك زایمان كاملا طبیعی و ایمن داشته باشند . ‏
 
در صورت كنترل سزارین نابجا در كشور ، می توان از مرگ مادران و نوزادان به میزان قابل توجهی كاست .‏
 
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:49 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


اقدامات اولیه در سوختگیها
 
اقدامات اولیه در سوختگیها
 
علل سوختگی:
v       آتش
v      آب جوش و اجسام داغ
v      الكتریكی
v      مواد شیمایی
 
الف) اقدامات اولیه در سوختگی با آتش
v      دور كردن مصدوم از محل حادثه و انتقال به محل امن
v      متوقف كردن روند سوختگی با وسائلی از قبیل آب، پتو، لحاف و ....
v      هرگز به مصدومی كه در حال سوختن است آب نپاشید بلكه یك پتوی خیس به دور او (به جز ناحیه سر) بپیچید تا شعله‌های آتش خاموش شود.
v      در صورت عدم هوشیاری مصدوم، وی را به پهلو بخوابانید.
v      نبض و تنفس بیمار را كنترل كنید و در صورت عدم وجود نبض و تنفس بیمار را احیاء نمائید.
v      ساعت، كمربند و كلیه زیورآلات( انگشتر، دستبند، گوشواره، گردن بند و ...) كه می‌توانند با حرارت خود موجب تشدید سوختگی گردند را خارج نمایید.
v      لباس مصدوم و مواد قابل اشتعال همراه وی راكه به پوست چسبندگی ندارند از او جدا كنید.
v      هرگز لباس و موادی را كه به پوست مصدوم چسبیده‌اند از وی جدا نكنید.
v    ریختن آب تمیز بطور مستقیم به ناحیه آسیب دیده می‌تواند موجب كاهش عمق سوختگی و درد گردد ولی نباید بیش از حد بدن را سرد كرد زیرا موجب سقوط درجه حرارت بدن می‌گردد.
v      یخ و كیسه‌های یخ نباید بكار برده شوند زیرا موجب صدمه پوستی می‌گردند.
v      استفاده از حوله سرد و یا دوش آب سرد به مدت 20 15 دقیقه مفید می‌باشد.
v      از استعمال پمادها و روغنها در محل سوختگی خودداری نمایید.
v      از دستكاری تاولها جداً خودداری نمایید.
 
ب) اقدامات اولیه در سوختگی شیمایی ( اسید، قلیا و...)
v      دور كردن مصدوم از محل حادثه و انتقال به محل امن.
v      در صورت عدم هوشیاری، مصدوم را به پهلو بخوابانید.
v      نبض و تنفس بیمار را كنترل كنید و در صورت عدم وجود نبض و تنفس بیمار را احیاء نمایید.
v      در صورتی كه ماده مسبب سوختگی شیمیایی به صورت پودر باشد آنرا از روی بدن با وسایلی مانند برس نرم پاك كنید.
v      شستشوی ناحیه سوخته با مقدار زیادی آب حداقل به مدت 30 دقیقه (بهتر است تا زمانی كه درد و سوزش از بین نرفته است شستشو ادامه یابد).
v      هرگز سعی نكنید مواد شیمیایی عامل سوختگی رابا مواد شیمیایی دیگری خنثی كنید.
v      از استعمال پمادها و روغنها در محل سوختگی خودداری نمایید.
v      از دستكاری تاولها جداً خودداری نمایید.
 
ج) اقدامات اولیه در سوختگی با آب جوش و اجسام داغ:
v      دوركردن مصدوم از محل حادثه و انتقال به محل امن .
v      در صورت عدم هوشیاری بیمار را به پهلو بخوابانید .
v      نبض و تنفس بیمار را كنترل كنید و در صورت عدم وجود نبض و تنفس بیمار را احیاء نمایید.
v      سرد كردن محل سوختگی با آب یا حوله سرد و یا دوش آب به مدت حداقل 20 دقیقه، ولی نباید بدن را بیش از حد سرد كرد زیرا موجب سقوط حرارت بدن می‌گردد.
v      خارج كردن لباسها و وسایل همراه بیمار در صورتی كه به بدن چسبندگی نداشته باشند.
v      یخ و كیسه‌های یخی نباید بكار برده شوند زیرا موجب صدمه پوستی می‌گردند.
v      در سوختگی با قیر باید به سردكردن و جامد نمودن قیر، بدون كندن آن از روی پوست اقدام نمود.
v      از استعمال پمادها و روغنها در محل سوختگی خودداری نمایید.
v      از دستكاری تاولهاجداً خودداری نمایید.
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:48 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


نكات ایمنی در رانندگی
نكات ایمنی در رانندگی
 
قبل از حركت  
1-      اتومبیل را از نظر نقص فنی ارزیابی كنید.
2-      از شرایط اقلیمی مسیر و مقصد از طریق رسانه‌ها آگاه گردید و تجهیزات ایمنی، پوشاك و خوراك مناسب به همراه داشته باشید.
3-      بارهای داخل صندوق عقب و روی باربند را كاملاً محكم و مهار نموده و از حمل بارهای سنگین و حجیم، خارج از حدود ابعاد اتومبیل و بیش از حد مجاز خودداری كنید.
4-      از حمل بارهای خطرناك نظیر كپسول گاز، بنزین، نفت، مواد سوختنی و شیمیایی و ... خودداری كنید.
5-      از قرار دادن و روشن كردن وسایل حرارتی نظیر گاز پیك نیك و روشنایی در درون اتومبیل به دلیل احتمال گاز گرفتگی و آتش سوزی پرهیز كنید.
6-      جعبه كمك‌های اولیه، كپسول آتش نشانی، تجهیزات ایمنی ترافیكی (مثلث احتیاط، چراغ قوه و ...) به همراه داشته باشید.
7-      همراه داشتن دفترچه بیمه و داروهای مورد نیاز برای بیماران الزامی است.
 
هنگام حركت
1-      از آنجا كه مرگهای ناشی از ضربه سر با استفاده از كمربند ایمنی تا 25% كاهش می‌یابد، باید در طول مسیر همواره كمربندهای ایمنی را بسته نگهدارید.
2-    صندلی عقب ایمن‌ترین محل برای كودكان است، از قرار دادن آنان در آغوش خود، در صندلی جلو، بیرون از صندلی مخصوص كودكان، پشت شیشه اتومبیل و صندلی عقب اجتناب كنید.
3-      از كشیدن سیگار، صحبت كردن با تلفن همراه، خوردن و آشامیدن، مشاجره و شوخی و ... بدلیل كاهش تمركز در حین رانندگی خودداری كنید.
4-      پرخاشگری، لجبازی و غرور از عوامل اصلی در بروز حادثه هستند ضمن پرهیز از آن، با چنین رانندگانی با احتیاط برخورد نمایید و پلیس را درجریان قرار دهید.
5-      در صورت مصرف داروهایی كه بر هشیاری و سرعت واكنش شما در رانندگی تأثیر منفی دارند، از رانندگی خودداری كنید.
6-      در زمان بروز خستگی و كم خوابی از رانندگی خودداری كنید.
7-      به كودكان خود آموزش دهید كه در حین حركت از بازی كردن بادستگیره‌های اتومبیل، بازكردن در و قراردادن دست و سرخود خارج از پنجره اتومبیل خودداری كنند.
 
به محض مشاهده هرگونه تصادف منجر به جرح بلافاصله با اورژانس 115 تماس بگیرید.
ضمناً باتلفن همراه بدون گرفتن كد در تمام نقاط ایران می‌توانید با 115 تماس بگیرید.
 



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:47 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


راهنمای آموزشی بیماران پس از عمل جراحی آپاندیس
 
 
آپاندیسیت چیست ؟
زائده ایی كوچك و شبیه به انگشت با طول حدود 10 سانتی متر است كه بسیار مستعد بروز انسداد و سپس عفونت است .
آپاندیست : شایعترین علت بروز التهاب حاد در ربع تحتانی راست شكم است . یكی از شایعترین علل جراحی فوری شكم به حساب می آید .
 
علل ایجاد آپاندیست :
آپاندیس ملتهب و متورم می شود و علت آن ممكن است پیچ خوردگی یا انسداد ناشی از وجود یك توده سفت شده از مدفوع ، تومور یا جسم خارجی باشد .در نتیجه التهاب و فشار داخل مجرای آپاندیس دردی شدید و پیشرونده در كل شكم یا قسمت فوقانی راست شكم ایجاد می كند .‏
 
علائم :
درد در ربع تحتانی راست شكم كه معمولا با تب خفیف ، تهوع و گاهی استفراغ همراه است .
كاهش اشتها نیز شایع است . و اگر آپاندیس پاره شود درد منتشر شده ، نفخ شكم و وضعیت بیمار بدتر می شود .
 
یافته های تشخیصی :
تشخیص آپاندیسیت با معاینه جسمی كامل و یافته های آزمایشگاهی و رادیولوژیكی صورت می گیرد .
 
عوارض :
عارضه مهم آپاندیسیت سوراخ شدن آپاندیس است كه می تواند به التهاب غشا پوشاننده احشاء شكمی و یا آبسه منجر شود و ممكن است مرگ بعلت عفونت كنترل نشده التهاب غشاء احشاء و آبسه های داخل شكمی اتفاق بیفتد .‏
 
درمان :
با تشخیص آپاندیسیت جراحی ضرورت می یابد.
توجه : بدون دستور پزشك در صورت درد خودسرانه مسكن مصرف نكنید .
 
لطفا به دستورات زیر پس از عمل جراحی توصیه فرمائید :
- آنتی بیوتیك خوراكی برای پیشگیری از عفونت محل عمل می باشد طبق دستور پزشك به موقع مصرف نمائید. - از محل عمل و بخیه ها مراقبت لازم را بعمل آورید و روزانه طبق توصیه و آموزشهای پرستار محل زخم را شستشو و ضد عفونی نمائید .
- در صورت بروز تب حتما به پزشك اطلاع دهید.
- در صورت خارج شدن ترشح از محل بخیه ها و تورم و قرمزی و دردناك شدن محل عمل به پزشك اطلاع دهید .
- در فاصله روزهای پنجم تا هفتم بعد از عمل برای برداشتن بخیه ها به پزشك مراجعه نمائید .
- فعالیت طبیعی معمولا بین 2 تا 4 هفته پس از عمل از سر گرفته می شود .
- حداقل تا 3 ماه از انجام كارهایی كه باعث افزایش فشار در داخل شكم و ناحیه عمل می شود خودداری نمائید.
 
توجهات :
- وجود یبوست در آپاندیس ملتهب ممكن است موجب پارگی آپاندیسیت شود.‏
پس به طور كلی در صورتیكه بیمار دچار تب ، تهوع و یا درد است از داروهای ملین یا مسهل نباید بدون دستور پزشك استفاده نمائید .
- میزان مرگ و میر ناشی از آپاندیسیت حاد در افراد پیر بیشتر است و مهمترین علت آن تاخیر در مراجعه به پزشك است پس باید در مورد افراد سالمند دقت بیشتری به عمل آید .
- آپاندیسیت در نوزادان و بچه ها نیز ممكن است ایجاد شود ، پس در كودكان به خاطر شیوع بالای پارگی آپاندیسیت والدین باید توجه بیشتری نمایند .



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:46 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |

تاثیر زردی کودک بر شنوایی او


بیماری زردی که با علایمی همچون زرد شدن پوست و چشم همراه است، به دلیل تجمع رنگدانه زرد صفراوی (بیلی روبین) در خون بروز می کند. بیلی روبین، ماده ای دفعی است که در اثر تجزیه گلبول های قرمز در کبد تولید می شود و از طریق مدفوع دفع می شود. زردی نوزادان بیماری غیرعفونی است و واگیر ندارد. این زردی با زردی بزرگسالان که به علت هپاتیت (التهاب کبد)، انسداد یا ناهنجاری در مجاری صفراوی و برخی انواع کم خونی به وجود می آید، متفاوت است.
زردی کودک
تغییر رنگ پوست اغلب با تیره شدن ادرار همراه است. این پدیده به این علت اتفاق می افتد که رنگدانه انباشته شده در خون به داخل ادرار سرریز می کند. همچنین ممکن است همراه این علائم ، مدفوع نیز کمرنگ شود.

زردی در یک سوم نوزادان در طی هفته اول بعد از تولد دیده می شود. این زردی ،" زردی فیزیولوژیک " نام دارد. تقریبا در تمام این نوزادان هیچ بیماری زمینه ای وجود ندارد و علت بروز آن تنها این است که کبد و دستگاه گوارش کودک در حال تطابق یافتن با زندگی خارج رحمی است. زردی فیزیولوژیک در نوزادانی که شیرمادر می خورند بیشتر دیده می شود.

زردی به دنبال رسوب ماده رنگین بیلی روبین در زیر پوست به وجود می آید. زیرا کبد نوزادان فعال نیست و بعد از تولد به مرور زمان فعال می شود به همین دلیل نوزادان در هفته اول زردی بیشتری دارند و وقتی کبدشان فعال شد، دیگر این ماده رنگی در زیر پوست رسوب نخواهد کرد. این زردی تنها در پوست نیست، بلکه در قسمت های دیگر بدن از جمله چشم، روده، قلب، ریه، استخوان، عضله و مغز هم دیده می شود که برای ما تنها زردی پوست قابل مشاهده است.

اولین جایی که زردی در آن دیده می شود چشم ها هستند. پس از بهبودی هم آخرین جایی که از زردی پاک می شود چشم ها هستند.

 

علائم

زرد شدن پوست و سفیدی چشم ها، ادرار قهوه ای تیره ، مدفوع کمرنگ ، تهوع و کاهش اشتها.

مهم ترین عضوی که در اثر زردی آسیب می بیند مغز است. این بیماری در صورت درمان نشدن، باعث تخریب عصب شنوایی نوزاد می شود

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

1- در صورت زرد شدن پوست کودک ، او را نزد پزشک متخصص ببرید.

2- در صورتی که کودک بدحال و بی اشتهاست، جهت جلوگیری از کم آب شدن بدن به وی مقادیر زیادی مایعات بدهید (کودکان بالاتر از 6 ماه).

3- بهداشت را در مورد کودک کاملا رعایت کنید، زیرا ممکن است کودک شما مبتلا به هپاتیت باشد که مسری است.

4- در صورت وجود زردی در کودک هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کنید. کودک مبتلا به زردی باید حتما توسط پزشک بررسی شود؛ زیرا مقادیر بالای "بیلی روبین" (ماده ای دفعی است که در اثر تجزیه گلبول های قرمز در کبد تولید می شود و از طریق مدفوع دفع می شود) در خون می تواند به اندام های داخلی آسیب برساند. همچنین هر نوع بیماری زمینه ای باید تشخیص داده شود.

5- زردی ممکن است با تب، بی حالی، نخوردن شیر، گریه و تشنج همراه باشد و در نهایت نوزاد به کما رود که اگر درمان انجام نشود نوزاد فوت خواهد کرد.

 

گوش کودک

دکتر احمد شاه فرهت، متخصص اطفال و فوق تخصص نوزادان می گوید:

60 درصد نوزادان رسیده و 80 درصد نوزادان نارس ممکن است زردی داشته باشند، یعنی در واقع از هر 5 نوزادی که به دنیا می آید ، 3 تا 4 نوزاد زردی دارند. از این تعدا، حدود 95 درصد، زردی طبیعی دارند و به مرور زمان خوب می شوند، اما 5 درصد زردی غیرطبیعی و خطرناک دارند و پزشکان با تشخیص و درمان به موقع باید به این نوزادان کمک کنند و در صورتی که درمان سریع و مناسب انجام نشود، مشکلات و عوارض مادام العمری را به همراه دارد و حتی بعضی مواقع به مرگ نوزاد می انجامد.

مهم ترین عضوی که آسیب می بیند مغز است که اگر زردی به موقع درمان نشود، مغز نوزاد دچار عوارض شدیدی خواهد شد. این بیماری در صورت درمان نشدن، باعث تخریب عصب شنوایی نوزاد می شود.

از جمله عوارض دیگر، تشنج و اختلالات حرکتی است، یعنی کودک حرکت های ناموزون انجام می دهد و در راه رفتن تعادل ندارد و دچار فلج می شود و یا ضریب هوشی پایینی دارد که مجبور می شویم او را در ردیف معلولان ذهنی قرار دهیم.

بنابراین خطرناک ترین تاثیر زردی بر مغز و عصب شنوایی است.

 

پیشگیری

1- بهترین روش پیشگیری از زردی این است که مادران قبل از بارداری، گروه خونی و RH خونشان را بدانند. در صورتی که RH خون مادر منفی و RH کودک مثبت باشد، احتمال زردی نوزاد بیشتر است.

در این موارد تزریق آمپول «روگام» توصیه می شود که بعضی از متخصصان در 2 نوبت (سه ماه سوم حاملگی و بعد از تولد) آن را تزریق می کنند. بعضی معتقدند بعد از تولد نوزاد و به فاصله 72 ساعت باید این آمپول تزریق شود تا فرزند بعدی دچار بیماری نشود.

2- از دیگر راه های پیشگیری از زردی نوزادان درمان عفونت های مادر است. از طرفی پزشک متخصص زنان و زایمان نقش مهمی در پیشگیری از ابتلای نوزاد به زردی دارد. او با جلوگیری از زایمان های سخت می تواند به سلامت مادر و نوزاد کمک زیادی کند، زیرا در مواردی که کبودی و خون ریزی زیر پوست هنگام زایمان ایجاد شود، نوزاد در معرض خطر ابتلا به زردی قرار می گیرد.

3- از موارد دیگر، لزوم تغذیه نوزاد با شیر مادر است که در پیشگیری و درمان زردی نوزادان نقش بسیار مهمی دارد.

 

درمان

اگر نوزادی زردی داشت، باید ابتدا با پزشک مشورت نمود و سپس از روش های درمانی پیشنهادی استفاده کرد. یکی از روش ها فتوتراپی (نوردرمانی) است و در موارد شدید نیز گاهی نیاز به تعویض خون نوزاد وجود دارد. در برخی مواقع متخصص، توصیه به مصرف دارو می کند. در مدتی که نوزاد زرد است بهتر است شیردهی زود به زود و با فواصل زمانی کمتر صورت گیرد. توجه کنید که دادن آب و آب قند باعث بدتر شدن زردی خواهد شد.

 

و در آخر ...

با وجود پیشرفت های علم پزشکی در سال های اخیر، افزایش بیلی روبین و تأثیرات آن بر دستگاه های مختلف حسی و حرکتی، هنوز هم از معضلات عمده در حوزه سلامت نوزادان به شمار می آید. با توجه به این که یکی از مهم ترین تأثیرات زردی، بر شنوایی است، انجام آزمایش های لازم ضروری است. برای شناسایی کودکان با این اختلال به ویژه در برنامه های غربالگری شنوایی، لازم است وضعیت شنوایی حداقل با دو آزمایش OAE و ABR مورد بررسی قرار گیرد.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:45 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


هموفیلی و آموزش مراقبت ‏از خود
‏ هموفیلی و آموزش مراقبت ‏از خود
هموفیلی چیست ؟
هموفیلی بیماری ارثی است که فرد یکی از پروتئینهای خون را که مسئول انعقاد خون است ندارد یا مقدار کمی از آن را دارد هموفیلی 2 نوع است نوع ‏A‏ که در آن فاکتور نوع 8 کم می باشد و نوع ‏B‏ که فاکتور شماره 9 کم می باشد نوع ‏A‏ شایعتر است هموفیلی اغلب در مردان دیده می شود و زنان ناقل این بیماری هستند و مادران ناقل این بیماری را به پسران خود منتقل می کنند.
 
راه تشخیص بیماری چیست ؟
اگر فرد سابقه خانوادگی ابتلا به هموفیلی را نداشته باشد در صورتیکه زمان خونریزی محل آسیب دیدگی طولانی باشد به هموفیلی باید شک کرد .آزمونهای دیگر شامل زمان ترومبوپلاستین نسبی زمان خونریزی و شمارش پلاکت و بررسی فاکتورهای 8 و 9 می باشد .
علائم و نشانه های بیماری :
کودک هموفیل در ماههای اول زندگیش به علت توانایی حرکتی کم با مشکلات چندانی روبرو نیست با افزایش تحرک شانس احتمال صدمه بیشتر است معمولترین تظاهرات خونریزی از عضلات و مفاصل و کبودیها می باشد که باعث ناتوانی در حرکت دادن عضو و تورم در محل مفصل آسیب دیده می شود که در صورت عدم درمان باعث معلولیت فرد می شود .
 
درمان هموفیلی در موقع بروز خونریزی :
1- در جراحتهای سطحی ، سطح پوست تمیز شده و با کمی فشار محل بریدگی با چسب مخصوص بسته می شود .‏
‏2- در خونریزیهای داخلی مثل خونریزی مفاصل یا ماهیچه باید یا تزریق فاکتور انعقادی صورت گیرد یا از داروی مصنوعی دسموپرسین ‏(DDAVP)‏ که باعث زیاد شدن فاکتور انعقادی 8 در خون می شود استفاده کرد .‏
‏3- قبل از اعمال جراحی و پزشکی و دندانپزکشی فاکتورهای انعقادی تزریق شود تا سلامت فرد تضمین شود .
 
عوارض ناشی از تزریق فاکتورهای ضد انعقادی:
1- واکنش بدن در برابر فاکتورهای انعقادی در حین تزریق آنها و تولید ماده ای به نام ضد فاکتور انعقادی و از بین بردن خاصیت انعقادی فاکتورهای انعقادی.
2- هپاتیت ‏A‏ و ‏B‏ که باید واکسیناسیون در برابر هپاتیت خصوصا نوع ‏B‏ در همان ماههای اولیه زندگی انجام شود.
3- خطر ابتلا به ویروس ایدز در هنگام استفاده از فاکتورهای انعقادی .‏
 
احتیاطات لازم جهت پیشگیری از خونریزی :
1- عدم استفاده از ریش تراش برقی.
2- اجتناب از یبوست در صورت لزوم ملین استفاده شود .
3- استفاده از مسواک نرم و رعایت بهداشت کامل دهان و دندان و مراجعه منظم به دندانپزشک جهت معاینه وضعیت دهان و لثه و استفاده از قطره فلوراید در مناطقی که آب آشامیدنی فاقد فلوراید است .
4- اجتناب از قرار دادن پستانک یا شیشه شیر در دهان هنگام خواب.
5- اجتناب از تزریق عضلانی و استفاده از سرسوزنهای ظریف شماره 26 و 27 در هنگام تزریق وریدی.
6- اجتناب از زور زدن در هنگام پاک کردن بینی سرفه های محکم و فشار آوردن در هنگام اجابت مزاج.
7- اجتناب از مصرف آسپرین و داروهای حاوی آسپرین چون مانع بند آمدن خون می شود .
8- بررسی مکرر حرکت مفصل به منظور تشخیص سریع و درمان به موقع التهاب.
 
اقدامات لازم هنگام بروز خونریزی :
1- استراحت در بستر.
2- فشار ملایم به روی منطقه خونریزی دهنده.
3- قراردادن کمپرس سرد ( یخ در داخل پارچه ) روی محل خونریزی.
4- بالا بردن عضو خونریزی دهنده ( در صوت امکان ).
5- درمان با فاکتورهای انعقادی در مورد خونریزی از آسیب عمقی مثل خونریزی مفاصل ، ماهیچه، گردن و دهان و صورت و چشم و وارد شدن ضربه شدید به سر.
 
اقدامات لازم برای برطرف شدن یا به حداقل رساندن آن:
1- اجتناب از آوردن فشار بی مورد به مفاصل.
2- فرو بردن عضو در آب گرم ( در صورت امکان ).
3- اجتناب از گرمای مستقیم ( شعله آتش ).
4- استفاده از داروی مسکن حتی الامکان مسکن غیر مخدر.
5- استفاده از عصا یا آتل هنگام حرکت دادن مفاصل دردناک.
 
تغذیه کودک هموفیل :
کودک هموفیل مثل هر کودک سالم نیاز به رژیم متعادل دارد از چاق شدن فرد هموفیل اجتناب شود زیرا باعث فشار آمدن روی مفاصل و در نتیجه خونریزی میشود به دلیل رشد سریعشان در رژیم غذایی نیاز به آهن اضافی دارند سبزیجاتی که برگ پهن دارند وتخم مرغ و گوشت و غلات حاوی آهن لازم هستند .
 
ورزش و فعالیتهای مجاز:
شنا - دوچرخه سواری و راهپیمایی ورزشهایی هستند که کمتر به مفاصل فشار می آورند ورزشهایی از قبیل تنیس ، اسکی ، اسب سواری و اسکیت احتیاج بنظارت مربی وسرپرست و تمرینهای مداوم دارد .
از ورزشهایی که در آنها امکان بروز خطر دارد باید خودداری کنند مثل فوتبال ، هاکی ، اسکیت روی تخته و ......
رعایت ایمنی :
از قرار دادن اشیاء تیز و برنده و لبه دار در دسترس کودک خودداری شود . هرگز کودک را در حمام تنها نگذارید برای جلوگیری از لغزیدن و برخورد سر او و با کاشی می توان از کفپوش استفاده کرد و همچنین دوختن جیب در محل زانو و آرنج پوشاک کودک یا چسباندن ابر در این مناطق استفاده شود .



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:44 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


بیماری سلیاك

بیماری سلیاك با عدم تحمل پروتئینی به نام گلوتن مشخص می شود كه در گندم، جو، گندم سیاه و جودو سر وجود دارد. در نتیجه افراد حساس قادر به هضم گلوتن نمی باشند و لذا سبب تجمع ماده سمی شده و سلولهای مخاطی صدمه می بینند.

 

علایم بیماری :

اسهال ممكن است حاد یا مزمن باشد و دو نوع غالبا آبكی و رنگ پریده حاوی بوی متعفن است به تدریج شیرخوار توانایی جذب پروتئین، قند، آهن، كلسیم، اسید فولیک و ویتامین حلال در چربی و ویتامین ‏ را از دست می دهد. بی اشتهایی، دل درد غالبا وجود دارد برخی از كودكان دچار نفخ شدید، از بین رفتن عضلات ‏خصوصا باسن و اندام ها می شوند استفراغ، كم خونی و یبوست می تواند علایمی از بیماری سلیاك باشد.

تغییرات رفتاری مثل تحریك پذیری و كج خلقی ممكن است رخ دهد. اكثر شیر خواران مبتلا نهایتا دچار سوء تغذیه شدید شده و رشدشان متوقف می شود كه توام با عدم افزایش قد و وزن، دوران كودك است.

ممكن است كم خونی به علت كمبود آهن و جذب ناكافی ویتامین ‏ و اسید فولیك باشد. خونریزی از بینی و نرمی استخوان نیز دیده می شود رویش دندانها به تاخیر می افتد عفونت در كل بدن نیز ممكن است دیده شود.

 

آزمونهای تشخیصی :

تشخیص قطعی بیماری سلیاك بر اساس بیوپسی از ژونوم است. سه بار بیوپسی ضرورت دارد تجزیه مدفوع از نظر چربی نیز لازم است.

 

تدابیر درمانی :

درمان بیماری سلیاك عمدتا شامل رعایت رژیم غذایی است. اگر چه غذای فاقد گلوتن تجویز می شود ولی رعایت دقیق آن آسان نمی باشد رژیم غذایی ضمنا باید از نظر كالری و پروتئین غنی باشد و چربی و کربوهیدرات كمتری داشته باشد. به دلیل اینكه گلوتن عمدتا در دانه گندم سیاه یافت می شود و به مقادیر كمتر در جو و جودوسر می باشد، این چهار ماده باید از رژیم غذایی حذف گردند. ذرت و برنج وارزن مواد غذایی جایگزین می باشند. كمبودهای غذایی خاص مثل آهن، اسید فولیك، ویتامن های محلول در چربی با مقادیر مناسب به صورت مكمل  داده می شود.

تدابیر پرستاری :

مهم ترین نكته پرستاری كمك به كودك است كه ‏رژیم غذایی را به طور جدی رعایت نماید و توضیح جریان بیماری به كودك و والدین، نقش خاص گلوتن در تشدید اختلال و محدودیت مصرف برخی از مواد نیاز به زمان طولانی دارد باید به والدین توصیه نمود كه بر چسب مواد غذایی را به دقت بررسی كرده تا اینكه منابع مخفی گلوتن مشخص شود.

بسیاری از غذاهای مورد علاقه كودكان دارای گلوتن می باشند از جمله نان، كیك، كلوچه، بیسكویت،  نخود اسپاگتی. پیتزا. سوپ های آماده، برخی از بستنی ها انواع بسیاری از شكلات، فرآورده هایی مثل سوسیس، گوشت ها وشیره گوشت و برخی از همبرگر ها بسیاری از این گونه مواد را می توان به سادگی از رژیم غذایی شیرخوار یا كودك سن مدرسه یا نوجوان ‏حذف کرد. تهیه غذا خصوصا سخت است چون كه مصرف نان، گوشت، سوپ های آماده منع می شود. به علت التهاب روده، مواد غذایی غنی از الیاف خام مثل گردو، كشمش، سبزیجات و میوه جات خام با پوست پرهیز می شود تا اینكه التهاب فروکش نماید. عوارض بیماری طولانی مدت است باید كودك را از نظر ابراز نظرات و یاس ها توام با تمركز به شیوه هایی كه می تواند به حس تندرستی دست یابد تشویق نمود.



تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:44 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |


رعایت ده نکته اساسی در بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی

افراد دیابتی می توانند از بیماریهای جدی پا که منجر به قطع پا و یا انگشتان گردد، جلوگیری کنند. بین 50 تا 70 درصد موارد قطع اندامهای تحتانی در بیماران مبتلا به دیابت انجام می شود. مراقبت از پا برای هر بیمار دیابتی اهمیت فراوانی دارد.

هر بیمار دیابتی باید قند خون خود را با دقت کنترل کند چون کنترل روزانه آن از عوارض و مشکلات جدی پا جلوگیری می کند. برای پیشگیری از بروز این مشکلات باید مراقبت های پیشگیری کننده به بیماران آموزش داده شود. بنابراین توصیه های ذیل جهت بیماران دیابتی ارائه می شود :

 

1- کنترل روزانه پاها

احساس درد در بیماران دیابتی متناسب با گذشت زمان از بین می رود. بیماران باید پاهای خود را روزانه کنترل کنند که مبادا زخم، برش و التهاب ‏بین انگشتان ایجاد شود و این کار را جزو عادات روزانه قرار دهند. اگر بیمار بدلیل پیری و یا ناتوانی نمی تواند این کار را انجام دهد، اعضای خانواده اش می توانند این کار را انجام دهند.

 

2- شستن روزانه پاها

بیمار باید همیشه پاهای خود را با آب ولرم بشوید. قبل از دوش گرفتن باید آب را امتحان کند که مبادا خیلی داغ باشد. بعد از دوش گرفتن بهتر است پاها خشک شوند و بیمار مطمئن شود که بین انگشتان وی خشک است و محیطی برای رشد قارچ ها بین انگشتان وجود ندارد.

 

3- محافظت پا از سرما و گرما

بیمار دیابتی باید پاهای خود را از تماس با بخاری اجاق گاز، رادیاتور و آتش دور نگهدارد.

برای جلوگیری از آفتاب سوختگی در ساحل دریا از پماد ضد آفتاب استفاده کند. به هنگام حمام و سونا از کفش یا دمپایی مناسب استفاده کند.

 

4- جلوگیری از خشکی پوست پا

برای نرم نگهداشت پوست پا از ژل، کرم و یا محلول مناسب استفاده شود تا از خشکی آن جلوگیری گردد. باید از مالیدن کرم و یا ژل بین انگشتان اجتناب کرد زیرا ممکن است باعث رشد قارچ بین انگشتان گردد.

 

5- کوتاه کردن ناخن ها

بیمار دیابتی باید در کوتاه کردن ناخن ها دقت کند. ناخن ها باید بصورت عرضی و مستقیم کوتاه شوند و گوشه های آن کوتاه نگردد. اگر ناخن زخمی شده و یا زیر پوست رفته باشد، باید با پزشک معالج مشورت کند.

 

6- پوشیدن کفش و جوراب مناسب

بیمار دیابتی باید همواره از کفش و جوراب مناسب استفاده کند. زیرا ممکن است به هنگام راه رفتن چیزی به پای وی آسیب رساند. همچنین پوشیدن جوراب و کفش از ایجاد زخم و عفونت جلوگیری می کند.

از جوراب های سفید و تمیز استفاده کند و از پوشیدن جوراب هایی که کش محکم دارند، خودداری کند.

 

7- برخورد مناسب با میخچه پا

اگر در پای بیمار دیابتی میخچه ایجاد شود، باید در اولین فرصت با پزشک معالج خود مشورت کند تا بهترین درمان انجام شود. می توان بعد از حمام یا دوش گرفتن از سنگ پا استفاده کرد ولی استفاده از داروهای اسیدی یا اشیاء برنده جهت از بین بردن میخچه ممنوعیت دارد، زیرا این کار خود باعث آسیب پوستی می شود.

 

8- حفظ جریان خون پا

بیمار دیابتی دو یا سه بار در روز انگشتان پا را به مدت پنج دقیقه حرکت دهد و مفصل زانو را به سمت بالا و پایین ببرد. این کار موجب جریان خون در پاها و جلوگیری از رکود آن است. وقتی روی صندلی می نشیند زیر پایش چیزی بگذارد تا بالاتر از سطح زمین قرار گیرد.

 

9- ورزش

بیمار دیابتی باید از ورزشهایی مانند پرش، دویدن و..... خودداری کند و به انجام ورزشهایی مثل دوچرخه سواری و شنا بپردازد تا آسیبی به پاها وارد نشود.

 

10- کنترل عوامل خطرساز

قند خون، کلسترول و فشار خون همواره باید کنترل شوند تا بیمار دیابتی از بروز مشکلات بعدی پیشگیری کند. برنامه مراقبت از پاها جزو مهمترین برنامه های بیمار است و باید در اجرای آن دقیق و کوشا باشد.




تاريخ : جمعه بیست و چهارم تیر 1390 | 19:43 | نویسنده : خانه بهداشت بهورز مازندران |